زراعت چوب باید به زنجیره ارزش اقتصادی و کاهش فشار بر جنگل‌ها تبدیل شود

به گزارش زیست آنلاین،ابراهیم پیرزادیان، جانشین و معاون فنی یگان حفاظت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، طرح جامع ملی زراعت چوب را ابزاری حیاتی برای حفاظت از پوشش جنگلی کشور خواند. وی تصریح کرد که جنگل‌های طبیعی کانون حفظ تنوع زیستی، مهار کربن و تنظیم آبخوان‌ها هستند و نگاه صرفاً اقتصادی به آن‌ها با اصول مدیریت پایدار تعارض دارد.

وی افزود این طرح نباید صرفاً به افزایش آمار درختکاری محدود بماند، بلکه باید زنجیره‌ای یکپارچه از پهنه‌بندی کارشناسی اراضی، گزینش گونه‌های کم‌آب‌بر و سازگار با اقلیم، تأمین پایدار نهال، نگهداری اصولی و در نهایت اتصال مستقیم به صنایع فرآوری سلولزی را در بر گیرد. این اقدام مانع از اعمال فشار تازه بر سفره‌های آب زیرزمینی یا تغییر کاربری غیرمجاز خواهد شد.

معاون فنی یگان حفاظت با تأکید بر بهره‌گیری از سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و مشارکت جوامع بومی بیان کرد که انعقاد قراردادهای شفاف و بهره‌وری اقتصادی پایدار در روستاها، هزینه‌های حاکمیتی حفاظت از عرصه‌ها را به شدت کاهش می‌دهد.
پیرزادیان همچنین استفاده از سامانه‌های هوشمند پایش، تصاویر ماهواره‌ای، فناوری سنجش از دور و پهپادها را پیش‌نیاز اصلی نظارت دانست و خاطرنشان کرد نظارت برخط و داده‌محور مانع از انحراف اراضی زراعت چوب از اهداف اولیه حفاظتی و تولیدی کشور می‌شود.
زمینه خبر:
با تصویب و اجرای قانون استراحت جنگل‌های هیرکانی (طرح تنفس) و تداوم ممنوعیت بهره‌برداری چوب در برنامه هفتم توسعه، صنایع سلولزی و کاغذ کشور با کمبود شدید ماده اولیه روبه‌رو شده‌اند. دولت درصدد است این کسری را از طریق زراعت صنعتی گونه‌های تندرو (مانند صنوبر و اکالیپتوس) با استفاده از پساب تصفیه‌شده شهری و آب‌های نامتعارف تأمین کند.