با تداوم توقف بیش از ۱۵۰۰ کشتی تجاری در نزدیکی تنگه هرمز از اسفندماه گذشته، دانشمندان علوم دریایی هشدار دادند که رشد جانداران مهاجم روی بدنه این شناورها، اکوسیستمهای دریایی جهان را با خطر جدی «بمب زیستی» مواجه کرده است.
تهدید اکوسیستمهای جهانی؛ پیامد ناگوار ازدحام شناورها در آبهای منطقه
به گزارش زیست آنلاین از آغاز تنشهای دریایی در اسفند ۱۴۰۴، بیش از ۱۵۰۰ کشتی تجاری در محدوده آبراه راهبردی تنگه هرمز لنگر انداخته و متوقف شدهاند. این توقف طولانیمدت که فراتر از بحران انرژی و تجارت، اکنون به یک تهدید بزرگ زیستمحیطی تبدیل شده، نگرانی کارشناسان بینالمللی را به دنبال داشته است.
تحقیقات جدید دانشمندان علوم دریایی نشان میدهد که این شناورهای متوقفشده به کانون رشد گونههای مهاجم تبدیل شدهاند. میکروبها، جلبکها و سایر ارگانیسمهای دریایی در غیاب حرکت کشتیها، زمان کافی برای ایجاد کلونیهای بزرگ روی بخشهای غوطهور بدنه پیدا کردهاند.
این جانداران پس از به راه افتادن کشتیها و رسیدن به مقصد نهایی، میتوانند به عنوان گونههای مهاجم، اکوسیستمهای بومی دیگر نقاط جهان را مغلوب کرده و حتی عوامل بیماریزای مضر برای آبزیان و انسان را منتقل کنند. طبق گزارشها، رشد این ارگانیسمها پس از ۱۰ روز توقف وارد مرحله «رشد سریع» میشود؛ اتفاقی که برای بسیاری از این کشتیها ماههاست رخ داده است.
علاوه بر آسیبهای بیولوژیکی، تجمع این موجودات روی بدنه باعث اصطکاک شدید کشتیها در زمان حرکت میشود. این پدیده منجر به افزایش چشمگیر مصرف سوخت و بهتبع آن، افزایش انتشار گازهای گلخانهای خواهد شد. شرکتهای کشتیرانی پیش از این سالانه میلیاردها دلار برای جلوگیری از این مشکل و شستوشوی تخصصی بدنه هزینه میکردند.
مناطقی با اقلیم مشابه خلیج فارس، از جمله بنادر هند و مراکز تجاری مانند سنگاپور، بیشترین آسیبپذیری را در برابر این تهدید زیستی دارند. در مقابل، آمریکای شمالی به دلیل دوری جغرافیایی و تفاوت در شوری آب، در معرض خطر کمتری قرار دارد./ایرنا
زمینه خبر:
گونههای مهاجم دریایی همواره یکی از چالشهای اصلی صنعت دریانوردی بودهاند. سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) تخمین میزند که تجمع موجودات زنده روی بدنه کشتیها، عامل هدررفت حدود ۱۰ درصد از کل سوخت ناوگان جهانی است. کشتیهای تجاری به طور معمول در بنادر کمتر از ۲ روز توقف دارند و همین زمان کوتاه از رشد گسترده جانداران جلوگیری میکند. اما شرایط کنونی در خلیج فارس و دریای عمان که با آغاز فصل گرما و افزایش دمای آب همراه شده، بستر مناسبی برای «شکوفایی زیستی» فراهم کرده و این تهدید را به یک چالش جهانی تبدیل کرده است.