نجات هورالعظیم از تکرار فاجعه آزادگان؛ ۸ بار اصلاح طرح سهراب و الزام به ضمانت‌نامه

به گزارش زیست آنلاین،احمدرضا لاهیجان‌زاده، معاون محیط‌زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست، با اعلام این خبر در نشستی با فعالان مدنی تأکید کرد که این سازمان در ارزیابی اثرات زیست‌محیطی (EIA) میدان سهراب نهایت سخت‌گیری را به کار گرفته است. وی تصریح کرد که با توجه به پیامدهای ناشی از انسداد ورودی کرخه و مسدودسازی شط‌علی در دهه ۸۰—که منجر به خشکی ۶۰ هزار هکتار از اراضی تالاب و تبدیل آن به کانون ریزگرد شد—دیگر اجازه تکرار اشتباهات گذشته در هورالعظیم داده نخواهد شد.

بر اساس اظهارات لاهیجان‌زاده، فرآیند ارزیابی زیست‌محیطی میدان سهراب از سال ۱۳۹۸ کلید خورده و گزارش آن با برگزاری ده‌ها جلسه کارشناسی، ۸ بار دستخوش اصلاح و ویرایش اساسی شده است. در طرح نهایی، جانمایی پدها، پهنه‌های آبی و خطوط لوله انتقال نفت به‌گونه‌ای بازطراحی شده که کمترین تداخل را با چرخه طبیعی آب داشته باشد؛ از جمله عبور خطوط لوله از روی جاده و احداث سه دهنه پل جدید به جای سازه‌های قبلی برای پیشگیری از انسداد سیلاب‌ها، نظیر رویدادی که در سیلاب‌های گذشته سوسنگرد رخ داد.

معاون سازمان محیط‌زیست با اشاره به ناترازی میان درآمدهای نفتی و وضعیت معیشتی و زیرساختی خوزستان افزود که علیرغم تحقق درآمد ۶۰ میلیارد دلاری از میادین غرب کارون، جوامع محلی همچنان از کمبودهای اولیه رنج می‌برند. او پیشنهاد داد برای پاسخگویی به مطالبات به‌حق مردم و شفافیت فرآیندها، تمامی دستگاه‌های توسعه‌ای موظف شوند هر سه ماه یک‌بار نشست‌های منظمی با تشکل‌های تخصصی محیط‌زیست برگزار کنند.

در بخش همکاری‌های فرامرزی، لاهیجان‌زاده از تدوین طرح جامع مدیریت هورالعظیم با اختصاص ۲۰ میلیون دلار بودجه بین‌المللی مشترک برای ایران و عراق خبر داد. با رفع موانع امنیتی و اداری از طریق وزارت امور خارجه، پرونده ثبت بخش ایرانی تالاب در کنوانسیون بین‌المللی رامسر به مراحل پایانی رسیده و انتظار می‌رود این تالاب مرزی تا پایان سال جاری تحت حمایت این معاهده بین‌المللی قرار گیرد./ایرنا

تالاب هورالعظیم، آخرین بازمانده از تالاب‌های بین‌النهرین در مرز ایران و عراق، نقش محوری در تعدیل ریزگردهای منطقه‌ای، تنوع زیستی و تنظیم هیدرولوژیکی حوضه کرخه ایفا می‌کند. استخراج نفت از میادین مشترک غرب کارون در دو دهه اخیر با احداث جاده‌های دسترسی خاکی و قطعه‌قطعه کردن پهنه آبی (Fragmentation)، آسیب‌های سنگینی به بوم‌سازگان این منطقه وارد کرد؛ مسئله‌ای که اکنون با الزام به پیوست‌های زیست‌محیطی دقیق و احداث بیش از ۲۷۰ کالورت و پل سازه‌ای در صدد ترمیم نسبی آن برآمده‌اند.