اختصاص ۸۵ هزار هکتار زمین برای نیروگاه‌های خورشیدی؛ ضرورت استفاده از پساب شهری برای زراعت چوب

به گزارش زیست آنلاین،رضا افلاطونی، معاون وزیر جهاد کشاورزی، در نشستی با رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس، مدیریت سرزمین بر پایه «آمایش» و «مدیریت جامع حوضه آبخیز» را دو رکن اساسی برای جلوگیری از تخریب اراضی مرتعی و جنگلی دانست. وی اعلام کرد که تاکنون ۸۵ هزار هکتار زمین برای احداث نیروگاه‌های خورشیدی تخصیص یافته است که ظرفیت تولید حدود ۷۰ هزار مگاوات برق را دارد؛ طرح‌هایی که نیازمند نظارت دقیق برای اجرای اصولی هستند.

وی با اشاره به همکاری مشترک با وزارت نیرو برای اولین‌بار، افزود: اجرای فعالیت‌های آبخیزداری همگام با پروژه‌های سدسازی، گامی کلیدی در مدیریت حوضه‌های آبخیز است. افلاطونی همچنین به چالش‌های قانونی در حوزه معادن و مراتع اشاره کرد و گفت که سهم منابع طبیعی از حقوق دولتی معادن تنها ۶ درصد است، در حالی که طبق قانون باید ۱۲ درصد باشد. وی خواستار اصلاح فرآیندهای حقوقی برای حفاظت موثرتر از عرصه‌های طبیعی شد.

در بخشی دیگر از این نشست، افلاطونی به ظرفیت استفاده از پساب‌های شهری اشاره کرد و گفت: «از حدود ۱۸۰۰ شهر کشور، ۱۵۰۰ شهر فاقد تصفیه‌خانه فاضلاب هستند که پساب آن‌ها در اراضی رها می‌شود. سازمان منابع طبیعی پیشنهاد دارد با استفاده از این پساب‌ها در اراضی ملی، طرح‌های زراعت چوب با مشارکت بخش خصوصی اجرا شود که می‌تواند درآمدی قابل‌توجه ایجاد کند.»

رئیس سازمان منابع طبیعی در پایان، به بهبود شاخص‌های حفاظتی اشاره کرد و گفت: «با وجود افزایش پوشش گیاهی، به دلیل اقدامات پیشگیرانه، تعداد حریق‌ها ۵۸ درصد و مساحت آتش‌سوزی‌ها ۸۲ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش یافته است.» او تأکید کرد که مدیریت عرصه‌ها نباید صرفاً محدود به چرا یا استخراج معدن باشد، بلکه باید حفظ، احیا و بهره‌برداری پایدار هم‌زمان دنبال شود./ایرنا

زمینه خبر:
مدیریت منابع طبیعی در ایران به‌دلیل تنوع زیستی گسترده و شرایط اقلیمی حساس، با چالش‌های پیچیده‌ای نظیر تداخل کاربری‌های معدنی، کشاورزی، صنعتی و انرژی مواجه است. «مدیریت جامع حوضه آبخیز» رویکردی است که سعی دارد با در نظر گرفتن تمامی اجزای یک حوضه (از ارتفاعات تا دشت‌ها)، از تخریب اراضی جلوگیری کرده و به توسعه پایدار کمک کند. استفاده از پساب‌های صنعتی و شهری برای فضای سبز و زراعت چوب، راهکاری است که در سال‌های اخیر برای کاهش فشار بر منابع آبی زیرزمینی و بهره‌وری از اراضی درجه‌دو و سه مورد توجه جدی قرار گرفته است.