بحران گاز و تقاضای فزاینده آسیا؛ چرا سایه زغال‌سنگ از سر انرژی جهان کم نمی‌شود؟

 به گزارش زیست آنلاین،با وجود توسعه بی‌سابقه نیروگاه‌های بادی و خورشیدی در سراسر جهان، زغال‌سنگ همچنان با اختلافی فاحش رتبه نخست تولید برق جهانی را به خود اختصاص داده است. بر اساس پیش‌بینی آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، نیروگاه‌های زغال‌سوز در سال جاری میلادی نزدیک به یک‌سوم کل برق جهان یعنی حدود ۱۰ هزار و ۹۷۴ تراوات ساعت انرژی تولید خواهند کرد که این میزان، ۷۷ درصد بیشتر از مجموع تولید باد و خورشید است.

اگرچه آژانس بین‌المللی انرژی پیش از این کاهش مصرف زغال‌سنگ را پیش‌بینی کرده بود، اما تحولات ژئوپلیتیک و تنش‌های اخیر در خاورمیانه، این معادلات را تغییر داد. بروز درگیری و اختلال در عرضه گاز طبیعی مایع (LNG) از طریق تنگه هرمز، قیمت گاز را در بازارهای اروپا و آسیا به شدت افزایش داد. این جهش قیمتی موجب شد تولیدکنندگان برق دوباره به سمت استفاده از سوخت ارزان‌تر یعنی زغال‌سنگ متمایل شوند.

بخش عمده‌ای از این وابستگی در قاره آسیا متمرکز شده است؛ به طوری که چین به تنهایی بیش از نیمی از برق زغال‌سوز جهان را تولید می‌کند. هند نیز وابستگی شدیدی به این سوخت فسیلی دارد و سال گذشته حدود ۷۱ درصد از برق خود را از زغال‌سنگ تأمین کرد. برای این دو کشور، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر صرفاً یک اقدام زیست‌محیطی نیست، بلکه تلاشی برای پاسخگویی به تقاضای سرسام‌آور انرژی است.

در این میان، اگرچه ظرفیت خورشیدی و بادی با سرعت رو به رشد است، اما این منابع راه طولانی برای رسیدن به زغال‌سنگ در پیش دارند. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که زغال‌سنگ دست‌کم تا سال ۲۰۳۰ میلادی بزرگ‌ترین منبع تولید برق جهان باقی بماند، زیرا بخش زیادی از انرژی‌های تجدیدپذیر جدید تنها می‌توانند پاسخگوی رشد تقاضای سالانه باشند و توان کافی برای جایگزینی کامل نیروگاه‌های قدیمی را ندارند./ایسنا