توسعه پایدار لازمه دستیابی به ساختمان سبز

به گزارش زیست آنلاین، حيدر جهان‌بخش با اشاره به مطلب فوق اذعان داشت: فلسفه توسعه پایدار توازن و تعادل بین امور اقتصادی، اجتماعی و محیط‌ زیست را دنبال می‌کند که پیرو آن شهرسازان، معماران و مهندسان ساختمان تلاش کرده اند تا خود را به این چارچوب فلسفی نزدیک کنند.

عضو هیات مدیره سازمان نظام مهندسی استان تهران ادامه داد: موضوع مورد توجه در این حوزه، بحث محیط زیست است که خطر آلودگی بیش از حد و در کنار آن خطر پایان‌پذیری منابعی که با استفاده از آنها امکان تولید ساختمان را داریم، آن را تهدید می‌کند.

جهان‌بخش با بیان اینکه امروز فلسفه معماری پایدار به دنبال آن است که ساختمان را به عنوان یک موجود زنده در ارتباط و یک تعامل رفت و برگشتی با محیط زیست ببیند افزود: یعنی ساختمان فقط آب و هوای پاک از محیط دریافت نکند و درعوض آب و هوای آلوده پس بدهد و یا مواد اولیه و مصالح سالم نگیرد و بعد آنها را به صورت نخاله‌ به محیط زیست بازگرداند و به آن آسیب بزند.

وی با تاکید بر اینکه باید بتوانیم هر آنچه را که از محیط زیست می‌گیریم، پس از مصرف در یک فرآیند سالم‌سازی به طبیعت بازگردانیم گفت: مسلما در این حالت ساختمان به عنوان یکی از تولیدات جامعه انسانی، می‌تواند به عنوان موجودی عمل کند که به صورت زنده نفس می‌کشد و مثل یک انسان هوشمند متوجه می شود که نباید محیط زیست را تخریب کند.

زیرساخت های تکنولوژیکی و فرهنگیجهان‌بخش با اشاره به زیرساخت‌های اجرایی شدن این موضوع، مهمترین آن را زیرساخت تکنولوژیکی دانست و با بیان اینکه روش‌های ساخت و مصالح استاندارد می‌تواند در این مسیر به ما کمک کند افزود: زیرساخت دوم فرهنگی است. یعنی مردم باید این امر را بپذیرند و اگرچه اسم آن را فرهنگ سازی می گذارند، اما درواقع باید فرهنگ‌پذیری را ایجاد و پذیرش فرهنگی را بالا ببریم و نمی‌توان با توسل به زور و با شرایط سخت فرهنگ‌سازی کرد.

وی در عین حال با تاکید بر اینکه مولفه‌های معماری پایدار تلاش می‌کند تا ضمن ارتقای پذیرش فرهنگی، توجه مردم به عنوان مصرف‌کنندگان را به سمت آگاهی نسبت به مسئولیت‌های اجتماعی و فرهنگی و محیط زیستی خود معطوف کند افزود: در این حوزه موضوعات زیادی مطرح است که ازجمله آنها بحث میزان مصرف انرژی و میزان اثرگذاری آن بر آلودگی محیط زیست، افزایش دمای زمین و سایر تبعات است.

این مسئول افزود: بنابراین زیرساخت‌های تکنولوژیکی، مصالح استاندارد و پذیرش فرهنگی جزومهمترین زیرساختها و مولفه اقتصادی هم در مولفه‌های تکنولوژی و روش‌های ساخت و مصالح استاندارد قابل تعریف است.

وی درخصوص جایگاه کشور از نظر احداث ساختمان‌های سبز و پایدار گفت: علیرغم تولیدات علمی و مهارتی و روش‌های مختلف موجود در دنیا برای توسعه این ساختمان‌ها، کشور ما در این حوزه بسیار فقیر است.

این مدرس دانشگاه با انتقاد از ناآشنایی مهندسان با این مقوله ادامه داد: مهندسان این موضوع را بیرونی می‌بینند، درحالی که جریان محیط زیست و ساختمان باید در یک فرآیند در هم پیچیده شکل بگیرد و مهندسان و سازندگان موضوع را درونی ببیند و نباید درون یک ساختمان زیبا و مطلوب و بیرون آن فاقد هیچ گونه رابطه منطقی با محیط زیست باشد.

وی تاکید کرد: باید مانند دیگر کشورهای دنیا، محیط زیست و محیط سالم را جزو موضوعات درونی ساختمان لحاظ کنیم تا محیط داخلی و بیرونی بتوانند تعامل منطقی با محیط زیست برقرار کنند.

جهان‌بخش همچنین اضافه کرد: امروزه در دنیا در این حوزه به سه عامل گرمایش، سرمایش و روشنایی بسیار اهمیت می‌دهند و ساختمان سبز را ساختمانی می‌دانند که هم در تولید سرمایش و هم در تولید گرمایش و هم روشنایی، با محیط زیست تعامل دارند. برای مثال ما برای تامین روشنایی چراغ روشن می‌کنیم، اما در دنیا ساختمان‌ها برای تامین روشنایی از نور روز بیشترین استفاده را می‌کنند. اگر بتوانیم این فرهنگ را عوض کنیم، حجم مصرف ما در بخش روشنایی کاهش و حجم استفاده از موهبات الهی افزایش می‌یابد.

ساختمان‌های ناپایدار و ناراحتوی با بیان اینکه ساختمان های ما موهبات موجود در طبیعت و محیط زیست را نادیده گرفته اند و ناپایدار و ناراحت هستند ادامه داد: ساختمان‌های دوستدار محیط زیست از سایه به خوبی استفاده می کنند و سایه عاملی است که می‌تواند در گرمایش و حتی سرمایش، در تعبیه سایبان در ساختمان‌ها بسیار موثر باشد.

این مدرس دانشگاه تاکید کرد: باید به طور مرتب روی این موضوع بحث شود و به عنوان یک چالش مهم در ذهن مهندسان سوال برانگیز باشد تا ساختمان ها را به شکل دلخواه نسازند و برایشان مهم نباشد که بر سر زمین و هوا چه بلایی می آید؛ اتفاقی که اکنون در حال وقوع است.

به گفته وی آمار بالای بیکاری متخصصان محیط زیست نشان می‌دهد که به لحاظ فرهنگی هنوز این موضوع را نپذیرفته‌ایم و به آن توجه نداریم. در حالی که در دنیا ابتدا بحث حفاظت از محیط زیست و سپس بهبود محیط زیست عنوان شد و امروز به مدیریت محیط زیست توجه دارند و ما باید حرکتی را ادامه دهیم که در دنیا دنبال می شود.

جهان‌بخش افزود: هنوز در کشور ما نام بزرگترین منبع و مرجع یعنی سازمان محیط زیست، سازمان حفاظت از محیط زیست است؛ درحالی که باید با نام سازمان مدیریت محیط زیست به ثبت برسد و آنگاه از همه تخصص‌ها در این حوزه دعوت به مشارکت کند.

وی درخصوص نقش سازمان نظام مهندسی در این بخش خاطرنشان کرد: سازمان نظام مهندسی تهران به این موضوع توجه کرده و در دوره هفتم، کمیسیون انرژی و محیط زیست راه‌اندازی شد. اکنون شناسایی ساختمان‌های دوستدار محیط ‌‌زیست و بهینه مصرف از بعد انرژی، در دست برنامه‌ریزی است تا بتوانیم اعطای جوایز را هم در این بخش آغاز کنیم. همچنین دنبال چارچوبی برای کنترل در طراحی ها و نظارت ها هستیم.

https://zistonline.com/vdcjvtem.uqevhzsffu.html