پژوهشگران با ابداع یک زیست‌حسگر نانو-نوری قابل‌حمل به نام «آکوافلوسنس» (AquaFluoSense)، موفق به شناسایی سریع و کم‌هزینه آلاینده‌های خطرناک سرب و آرسنیک در منابع آب شدند. این سامانه با حذف نیاز به آزمایشگاه‌های مجهز و گران‌قیمت، پایش میدانی کیفیت آب را تسهیل می‌کند.

پژوهشگران دانشگاه هنگ‌کنگ نشان داده‌اند که لایه‌های نازک الماس، برخلاف باور رایج، می‌توانند در اثر خم‌شدن برق تولید کنند؛ کشفی که می‌تواند مسیر استفاده از این ماده در ایمپلنت‌های پزشکی، حسگرها و سامانه‌های انرژی مینیاتوری را هموار کند.