تجهیز ایستگاه‌های پایش هوای اصفهان به فناوری نوین سنجش ترکیبات آلی فرار (VOCs)

به گزارش زیست آنلاین،مریم کرمانی، سرپرست اداره کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان، در مراسم گرامیداشت روز جهانی حفاظت از لایه اوزون، از تجهیز ایستگاه‌های پایش هوای این استان به فناوری پیشرفته اندازه‌گیری «ترکیبات آلی فرار» (VOCs) خبر داد. این تجهیزات که برای نخستین بار در ایستگاه‌های استانداری و بختیاردشت (مجاور پالایشگاه) نصب شده‌اند، به پایش دقیق‌تر پیش‌سازهای ازون سطحی کمک می‌کنند.

به گفته مسئولان محیط‌زیست اصفهان، ترکیبات آلی فرار در کنار اکسیدهای نیتروژن، نقش مستقیمی در شکل‌گیری ازون در سطح زمین دارند. با راه‌اندازی این تجهیزات و اتصال آن‌ها به سامانه جامع پایش، امکان تشخیص زودهنگام شرایط اقلیمی منجر به افزایش غلظت ازون و مدیریت بهتر آلاینده‌های گازی فراهم شده است.

در کنار اقدامات سخت‌افزاری، آموزش نیروی انسانی متخصص نیز به عنوان یکی از محورهای اصلی پروتکل مونترال دنبال می‌شود. منصوره اسماعیل‌زاده، سرپرست اداره پایش و امور آزمایشگاه‌های محیط‌زیست اصفهان، با اشاره به مفهوم «سرمایش پایدار» تصریح کرد: «سرمایش پایدار یعنی تأمین نیازهای سرمایشی با استفاده از فناوری‌های نوین و مبردهای کم‌مصرف که ضمن حفاظت از لایه اوزون، باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شود.»

در همین راستا، همکاری‌های مشترک با سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای استان اصفهان با هدف توسعه «مشاغل سبز» گسترش یافته است. طبق آمار ارائه‌شده، طی سال‌های اخیر هزاران تکنسین و مربی در حوزه‌های مرتبط با مدیریت مبردها و کار با سیستم‌های سرمایشی آموزش دیده‌اند. این آموزش‌ها که در قالب پروژه‌های ملی و با استفاده از تجربیات سازمان‌های بین‌المللی انجام می‌شود، به تکنسین‌ها کمک می‌کند تا فرآیندهای شارژ و سرویس تجهیزات را با رعایت استانداردهای زیست‌محیطی و بدون نشت گازهای مخرب انجام دهند.

مسئولان استانی تأکید دارند که مقابله با تغییرات اقلیمی و حفاظت از لایه اوزون، نیازمند استمرار آموزش‌های تخصصی است تا فرهنگ استفاده از تجهیزات سازگار با محیط‌زیست در تمامی سطوح، از واحدهای دولتی تا بخش خصوصی، نهادینه شود./ایرنا

زمینه خبر:
ترکیبات آلی فرار (VOCs) مجموعه‌ای از مواد شیمیایی هستند که به راحتی در دمای محیط تبخیر می‌شوند و حضور آن‌ها در جو، منجر به واکنش‌های فتوشیمیایی و تولید ازون در سطح زمین (آلاینده مخرب سلامت) می‌شود. پروتکل مونترال نیز یک معاهده بین‌المللی است که در سال ۱۹۸۷ با هدف حذف مواد مخرب لایه اوزون (مانند CFCها و هیدروکلروفلوئوروکربن‌ها) شکل گرفت. این معاهده اکنون با اصلاحیه کیگالی، بر کاهش گازهای HFC که دارای پتانسیل گرمایش جهانی بالایی هستند، تمرکز دارد.