پژوهشگران شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران موفق شدند با استفاده از گیاه بومی «کاپاریس»، طرح زیستپالایی را برای حذف آلایندههای خاک و کنترل اثرات مخرب فعالیتهای صنعتی با موفقیت اجرا کنند.
به گزارش زیست آنلاین،این طرح پژوهشی که با هدف کاهش آلودگیهای محیطزیستی در مناطق نفتی طراحی شده، از گیاه «کاپاریس» برای جذب فلزات سنگین از خاک استفاده میکند. به گفته فریبا گرجیزاده، مجری این طرح، این گیاه علاوه بر مقاومت بالا در برابر شرایط سخت اقلیمی و نیاز اندک به آب، قادر است آلایندهها را بدون انتقال به میوه، در بافتهای خود تثبیت کند.
اجرای پایلوت این پروژه در یکی از مناطق عملیاتی گچساران نشان داد که روش زیستپالایی (Phytoremediation) نه تنها برای احیای خاکهای آلوده به مواد نفتی کارآمد است، بلکه پتانسیل ایجاد اشتغال محلی و بهرهوری اقتصادی را نیز دارد. این پروژه بهدلیل همسویی با استانداردهای بینالمللی و اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد، در پلتفرم مشارکتهای این سازمان ثبت جهانی شده است.
کارشناسان معتقدند استفاده از گونههای گیاهی بومی برای پالایش خاک، راهکاری کمهزینه و پایدار است که میتواند در تمامی میدانهای نفتی کشور اجرایی شود. در حال حاضر، گرجیزاده پروژه دیگری را نیز با تمرکز بر «پایداری سرمایه انسانی» در صنعت نفت آغاز کرده که در چارچوب همان اهداف توسعه پایدار تعریف شده است. زمینه خبر:
صنعت نفت به دلیل ماهیت فعالیتهای استخراج و حفاری، همواره با چالش آلودگی خاک و آب مواجه است. روش زیستپالایی به عنوان یک فناوری سبز و دوستدار محیطزیست، جایگزینی برای روشهای پرهزینه و شیمیایی پاکسازی زمین محسوب میشود که با تکیه بر ظرفیت گیاهان، آلودگیها را بهطور طبیعی از چرخه طبیعت خارج میکند.