پایان عصر اتکای صنعت به منابع آبیِ متعارف؛ پساب شهری، ناجی جدید چرخدندههای تهران
به گزارش
زیست آنلاین،برنامه هفتم توسعه، صنایع را به سمت بهرهگیری از منابع آبی «نامتعارف» سوق داده است؛ رویکردی که حالا در تهران با هدف کاهش وابستگی تولید به منابع زیرزمینی و سطحی با جدیت دنبال میشود.
از محدودیت تا پایداری؛ چرا پساب؟
احمدرضا محمدیدهچشمه با تحلیل وضعیت موجود، استفاده از آب بازیافتی را نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای استمرار تولید دانست. وی تصریح کرد: «مهمترین اثر استفاده از این منبع برای صنعت، ایجاد یک منبع پایدار و قابل برنامهریزی است تا چرخه تولید کمتر تحت تأثیر محدودیتهای منابع آب قرار گیرد.»
به گفته وی، برخلاف آبهای زیرزمینی که در شرایط خشکسالی با چالش مواجه میشوند، تولید پساب وابسته به مصارف شهری است و حتی در خشکسالیهای شدید نیز تداوم دارد. از ظرفیت ۵۶۰ میلیون مترمکعبی فعلی در تهران، در حال حاضر ۷۰ میلیون مترمکعب به صنعت، ۴۵ میلیون مترمکعب به فضای سبز و ۳۳۰ میلیون مترمکعب به بخش کشاورزی اختصاص یافته است.
صنایع، متقاضی اصلی؛ استثناها مشخص شد
طبق اظهارات این مقام مسئول، تقریبأ تمامی صنایع استان تهران — بهجز صنایع غذایی و دارویی که ملاحظات بهداشتی خاصی دارند — امکان جایگزینی آب مصرفی خود با پساب را دارند. وی با اشاره به تجربه موفق پالایشگاه تهران که هماکنون از پساب بهره میبرد، افزود: «صنایع بسته به نوع فرآیند تولید، ممکن است به تصفیه تکمیلی نیاز داشته باشند که این زیرساختها باید توسط خودِ بخش خصوصی ایجاد شود.»
جهش در تولید و توسعه تصفیهخانهها
استان تهران تا پایان سال جاری، شاهد افزایش ۱۱۸ میلیون مترمکعبی در ظرفیت تولید پساب خواهد بود. این جهش از طریق تکمیل پروژههای زیربنایی محقق میشود که مهمترین آنها عبارتند از:
بهرهبرداری از واحدهای هفتم و هشتم تصفیهخانه جنوب تهران.
توسعه فاز دوم تصفیهخانه فاضلاب پرند.
توسعه تصفیهخانه شهرک غرب.
توسعه تصفیهخانههای رودهن و بومهن.
محمدیدهچشمه همچنین از پروژههای در دست اجرای تا پایان برنامه هفتم (سال ۱۴۰۷) به ارزش ۸۰ میلیون مترمکعب در سال خبر داد که شامل طرحهای شهر آفتاب، خرگوشدره، پاکدشت و قرچک است. علاوه بر صنعت، شهرداری تهران نیز با همکاری آبفا، سه تصفیهخانه با ظرفیت ۱۰۰ میلیون مترمکعب را برای تأمین آب فضای سبز در دست ساخت دارد.
ضرورت حکمرانی تخصصی
معاون آبفای تهران با تأکید بر اینکه مدیریت بحران آب نیازمند نگاهی فراتر از وضعیت فعلی است، خواستار توسعه «حکمرانی تخصصی آب» شد. وی تأکید کرد: «لازم است استانداردها و سازوکارهای تخصصی برای استفاده ایمن از این منابع بیش از گذشته توسعه یابد.»
این گزارش نشان میدهد که پیوند «تولید فاضلاب» با «صنعت»، نه تنها راهکاری برای حفظ سفرههای زیرزمینی است، بلکه با تبدیل پسماند آبی به کالایی اقتصادی و قابل اعتماد، ریسکهای توقف خطوط تولید را در فصول کمآبی به حداقل میرساند./ایسنا