به گزارش
زیست آنلاین،محمد نصرتی، رئیس گروه پستانداران دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست، با اشاره به وضعیت گونه در معرض انقراض گوزن زرد ایرانی اعلام کرد که مجموعهای از اقدامات در دو بخش «درونزیستگاهی» و «خارج از زیستگاه» برای این گونه در حال اجراست.
به گفته وی، در بخش احیای جمعیت در زیستگاههای طبیعی، مطالعات و امکانسنجی برای معرفی و استقرار گوزن زرد در زیستگاههای منتخب استانهای یزد و فارس در دستور کار قرار گرفته است. مطالعات امکانسنجی در استان فارس با انعقاد قرارداد با مؤسسه شیردال در حال انجام است و پس از تکمیل آن، برنامه انتقال گوزن زرد از ارسنجان به منطقه روشنکوه با هدف رهاسازی در زیستگاه طبیعی اجرا خواهد شد.
نصرتی درباره برنامه استان یزد نیز گفت: تفاهمنامه انتقال و معرفی گوزن زرد به منطقه باغ شادی یزد پس از تأیید دفتر حقوقی سازمان به استان ابلاغ شده و با انعقاد این تفاهمنامه در سطح استان، روند اجرایی طرح آغاز شده است.
وی افزود: در راستای تقویت جمعیت و احیای این گونه، اعتباری برای پایش و بررسی جمعیت گوزن زرد معرفیشده به زیستگاهها در استانهای خوزستان، ایلام، فارس و یزد ابلاغ شده است. این مطالعات با هدف بررسی پویایی جمعیت، شناسایی تهدیدات، ارزیابی مطلوبیت زیستگاه و بررسی وضعیت حفاظتی توسط مشاور در حال انجام است و قرارداد مربوطه نیز منعقد شده است.
رئیس گروه پستانداران دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست درباره مدیریت جمعیتهای خارج از زیستگاه نیز اظهار کرد: برنامه ساماندهی مراکز تکثیر و پرورش گوزن زرد در سایتهایی از جمله آزادی، ارسنجان، میانکتل، دشتناز، رشکان، باغ شادی، ماهور دشت یافته، کشت و صنعت کارون و فندقلو در حال پیگیری است.
به گفته وی، در این مراکز علاوه بر مدیریت جمعیت و برنامهریزی برای انتقال و معرفی گوزنها به زیستگاههای طبیعی، بررسی خلوص ژنتیکی جمعیتها نیز در دستور کار قرار دارد تا از حفظ ویژگیهای ژنتیکی این گونه اطمینان حاصل شود./ایرنا
زمینه خبر:
گوزن زرد ایرانی یکی از گونههای شاخص حیاتوحش ایران است که در فهرست سرخ اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) در رده «در خطر انقراض» قرار دارد. پراکنش تاریخی این گونه بخشهایی از غرب و جنوبغربی ایران و منطقه خاورمیانه را در بر میگرفت، اما کاهش شدید جمعیت و تخریب زیستگاه، آن را به یکی از گونههای نیازمند برنامههای ویژه حفاظتی تبدیل کرده است. امروز بخش عمده جمعیت باقیمانده در قالب سایتهای تکثیر و زیستگاههای معرفیشده در استانهای خوزستان، ایلام، فارس و مازندران مدیریت میشود و رهاسازی در زیستگاههای طبیعی از راهکارهای اصلی تقویت جمعیت وحشی این گونه به شمار میرود.