به گزارش
زیست آنلاین،وابستگی شدید سبد انرژی کشور به گاز طبیعی و پیامدهای ناشی از ناترازی فصلی سوخت، بازنگری در ترکیب منابع تولید برق را اجتنابناپذیر کرده است. سیدطهحسین مدنی، رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند، در نشستی تخصصی با اشاره به مواضع اخیر رئیسجمهور در سازمان ملل پیرامون حق توسعه صلحآمیز هستهای، تحقق هدفگذاری ۲۰ هزار مگاوات برق هستهای تا افق ۱۴۲۰ را یکی از محورهای کلیدی برای متنوعسازی سبد انرژی، ارتقای پدافند غیرعامل و صیانت از پایداری صنایع برشمرد.
وی با اشاره به روند جهانی بازگشت به انرژی اتمی در کشورهایی چون فرانسه، کره جنوبی، ژاپن و آمریکا، خاطرنشان کرد که در حال حاضر حدود ۸۵ درصد برق کشور وابسته به گاز طبیعی است. این تکمنبعی بودن سبب شده تا ناترازی سوخت در زمستان و اوج بار تابستان، خسارات سنگینی به صنایع فولاد، پتروشیمی و زنجیره تولید و توزیع شهری وارد کند؛ در حالی که انرژی هستهای به عنوان منبع تأمین بار پایه (Baseload) با ضریب دسترسی بالای ۹۰ درصد، پایدارترین گزینه برای تثبیت شبکه به شمار میرود.
مدنی با تأکید بر لزوم همافزایی برق هستهای با انرژیهای تجدیدپذیر تصریح کرد که نوسان ذاتی انرژی خورشیدی و بادی نیازمند شبکه پشتیبان پایدار است. وی افزود: اجرای این برنامه کلان نیازمند سرمایهگذاری حدود ۸۰ میلیارد دلاری است که با جانمایی در سواحل جنوبی بهویژه مکران، ضمن دسترسی به منابع خنککننده آب دریا و پیشبرد نمکزدایی، محرک اقتصاد دریامحور خواهد بود. همچنین توسعه راکتورهای کوچک ماژولار (SMR) به دلیل سیستمهای ایمنی غیرفعال و انعطافپذیری مکانی، راهکاری مطمئن در حوزه پدافند غیرعامل محسوب میشود.
رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند همچنین برقیسازی حملونقل و گسترش زیرساختهای محاسباتی هوش مصنوعی را در گرو تولید برق بدون کربن دانست و یادآور شد که ورود خودروهای برقی بدون اضافه شدن برق پاک، صرفاً آلودگی را از خیابان به نیروگاههای حرارتی منتقل میکند، در حالی که ماهیت تولید مداوم نیروگاههای اتمی بهترین ظرفیت را برای شارژ شبانه ناوگان برقی بدون فشار به ذخایر سوخت فسیلی فراهم میسازد.
زمینه خبر:
برنامه تولید ۲۰ هزار مگاوات برق هستهای در افق ۱۴۲۰ بر پایه اسناد بالادستی و سیاستهای کلان حوزه انرژی تعریف شده و سازمان انرژی اتمی پروژههایی نظیر واحدهای دوم و سوم بوشهر، نیروگاههای ایرانمکران و ایرانهرمز را برای تحقق این چشمانداز کلید زده است. در شرایطی که شبکه برق کشور در فصول مختلف سال با کسری عرضه و ناترازی گاز تحویلی به نیروگاهها دستوپنجه نرم میکند، بحث بر سر ترکیب بهینه سبد انرژی (انرژیهای تجدیدپذیر، نیروگاههای هستهای و ارتقای راندمان حرارتی) و نحوه تأمین مالی پروژههای کلان، از مهمترین اولویتهای سیاستگذاری انرژی و امنیت ملی کشور به شمار میرود.