به گزارش زیست آنلاین،ناوگان خودرویی کشور با چالش جدی «پیری» مواجه است. از مجموع بیش از ۲۴ میلیون خودروی سواری موجود، نزدیک به ۲ میلیون دستگاه بیش از ۲۱ سال عمر دارند. طبق آیین‌نامه اجرایی ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو، سن فرسودگی برای خودروهای بنزینی ۲۰ سال تعیین شده است؛ بنابراین این تعداد خودرو هم‌اکنون در زمره وسایل نقلیه فرسوده قرار می‌گیرند.

اما ابعاد این چالش فراتر از آمار خودروهای بالای ۲۰ سال است. حدود ۴.۵ میلیون دستگاه خودرو نیز در بازه سنی ۱۶ تا ۲۰ سال هستند. این یعنی اگر سیاست‌های نوسازی و اسقاط با شتاب بیشتری اجرایی نشود، این حجم عظیم از خودروها نیز طی چند سال آینده وارد مرحله فرسودگی شده و به بحران فعلی دامن می‌زنند.



آمارهای ستاد نوسازی ناوگان نشان می‌دهد علی‌رغم ظرفیت‌سازی برای اسقاط سالانه حدود ۷۰۰ هزار دستگاه، موانعی نظیر تأمین منابع مالی و فرآیندهای اجرایی مانع از شتاب‌گیری این نوسازی شده است. فرسودگی ناوگان تنها یک عدد در تقویم نیست؛ این خودروها به دلیل مصرف بالای سوخت، آلایندگی شدید و استانداردهای ایمنی پایین، هزینه‌های اقتصادی و زیست‌محیطی سنگینی به کشور تحمیل می‌کنند.

برای مقابله با این معضل، قانون ساماندهی صنعت خودرو سازوکارهایی همچون الزام تولیدکنندگان و واردکنندگان به ارائه گواهی اسقاط و تخصیص بخشی از خودروهای قرعه‌کشی‌شده به دارندگان خودروهای فرسوده را پیش‌بینی کرده است. با این حال، کارشناسان معتقدند برای جلوگیری از تبدیل خودروهای نزدیک به سن فرسودگی به یک بحران جدید، نیاز به یک برنامه ملی و پایدار برای تسهیل اسقاط و جایگزینی خودروهای فرسوده است./مهر



زمینه خبر:
تردد خودروهای فرسوده یکی از عوامل اصلی تشدید آلودگی هوا در کلان‌شهرها و هدررفت منابع انرژی در کشور است. فرسودگی خودروها علاوه بر افزایش مصرف سوخت، ضریب ایمنی سفرها را به‌شدت کاهش می‌دهد. طبق قوانین بالادستی، نوسازی ناوگان فرسوده برای کاهش مصرف سوخت و ارتقای کیفیت هوا به عنوان یک اولویت راهبردی در دستور کار قرار گرفته است، اما چالش‌های تأمین مالی و کندی فرآیندهای اسقاط، اجرای کامل آن را با دشواری مواجه کرده است.