به گزارش زیست آنلاین،بر اساس ماده‌های اجرایی قانون هوای پاک، وزارت نفت مکلف به تحویل سوخت استاندارد است و نیروگاه‌ها نیز موظفند در صورت در دسترس نبودن سوخت استاندارد، خروجی آلاینده‌های خود را به زیر حدود مجاز برسانند. با این وجود، مناقشه میان این دو نهاد درباره اینکه گوگردزدایی از مازوت هزینه کمتری دارد یا تجهیز نیروگاه‌ها به سامانه‌های فیلتراسیون، اجرای کامل تکالیف را به تأخیر انداخته است.

احمد طاهری، رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست، تأکید دارد که تکالیف قانونی هر دو نهاد مشخص است؛ واحدهای تولیدی در صورت فقدان سوخت استاندارد، موظف به مهار آلاینده‌ها از طریق نصب سامانه‌های کنترلی هستند. هرچند اجرای این روش با چالش‌هایی نظیر مصرف بالای آب در مناطق خشک و مدیریت پسماندهای شیمیایی همراه است، اما بررسی‌های فنی نشان می‌دهد فناوری‌های کنونی امکان سازگاری با این محدودیت‌ها را دارند.

نقطه اصلی مناقشه به برآورد هزینه‌ها برمی‌گردد؛ وزارت نیرو معتقد است پالایش و گوگردزدایی از مازوت در مبدأ هزینه اقتصادی کمتری نسبت به نصب سامانه‌های تصفیه دود دارد، در حالی که وزارت نفت این استدلال را نمی‌پذیرد. این ناهماهنگی سبب شده تا تصمیم‌گیری نهایی درباره توزیع بار مالی مهار آلودگی میان این دو بخش نامشخص بماند.

از سوی دیگر، برنامه جایگزینی مازوت از طریق توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر نیز به دلیل تشدید ناترازی شبکه برق به اهداف مورد انتظار نرسیده است. بر اساس مصوبات بالادستی، افزایش سالانه ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر باید مستقیماً به کاهش مصرف مازوت منجر می‌شد، اما رشد تقاضا و کسری تراز برق موجب شده ظرفیت‌های جدید تنها بخشی از کمبود بار شبکه را جبران کنند و مازوت‌سوزی نیروگاه‌ها همچنان ادامه یابد./ایسنا

زمینه خبر:
پدیده ناترازی گاز طبیعی در فصول سرد سال، نیروگاه‌های حرارتی کشور را به استفاده گسترده از سوخت‌های مایع جایگزین، به‌ویژه مازوت سنگین و نفت‌گاز، ناچار می‌کند. محتوای بالای گوگرد در مازوت مصرفی، اصلی‌ترین عامل افزایش غلظت اکسیدهای گوگرد (SOx) و ذرات معلق ثانویه در کلان‌شهرهای نزدیک به نیروگاه‌هاست؛ مسئله‌ای که حل پایدار آن نیازمند هماهنگی در ارتقای کیفی پالایشگاه‌ها، نصب سیستم‌های گوگردزدایی از گاز دودکش (FGD) و اصلاح تراز مصرف انرژی کشور است.