به گزارش زیست آنلاین،مراکز داده که ستون‌های اصلی اجرای هوش مصنوعی و اینترنت جهانی هستند، به دلیل تولید گرمای شدید در سرورها، به منابع آبی عظیمی برای خنک‌سازی نیاز دارند. گزارش شرکت مشاوره «ریستاد انرژی» نشان می‌دهد که مصرف آب این مراکز در سال ۲۰۲۵ به ۲۲۲ میلیارد لیتر رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ این رقم با رشدی سه‌برابری به ۶۴۴ میلیارد لیتر افزایش یابد.

در واکنش به این فشار زیست‌محیطی، غول‌های فناوری نظیر انویدیا، مایکروسافت و آمازون بر توسعه سامانه‌های «حلقه‌بسته» متمرکز شده‌اند. انویدیا با معرفی سامانه «دی‌اس‌اکس» (DSX) ادعا کرده است که با انتقال مستقیم مایع خنک‌کننده به تراشه‌ها، نیاز به پمپاژ هوای خنک و تبخیر آب را به‌شدت کاهش می‌دهد. سایر شرکت‌ها نیز مدعی بهبود بهره‌وری مصرف آب در سال‌های اخیر هستند.

با وجود این ادعاها، کارشناسان مستقل نسبت به «تبادل مصرف» هشدار می‌دهند. اندی ماسلی، پژوهشگر حوزه مراکز داده، معتقد است رابطه مستقیمی میان میزان آب مصرفی و انرژی لازم برای کنترل دما وجود دارد؛ بنابراین کاهش مصرف آب اغلب به‌معنای مصرف بیشتر برق برای خنک‌کاری فعال است.

علاوه بر این، چالش شفافیت در گزارش‌دهی نیز به قوت خود باقی است. نبود استانداردهای یکپارچه در معیارهای «ای‌اس‌جی» (ESG) باعث شده است شرکت‌هایی مانند اسپیس‌ایکس که گزارش پایداری ندارند، همچنان به فعالیت خود ادامه دهند. همچنین، آب مصرفی برای تولید برق و ساخت قطعات سخت‌افزاری به‌عنوان «مصرف پنهان» در تحلیل‌های کلان نادیده گرفته می‌شود.

در نهایت، بسیاری از متخصصان معتقدند انگیزه اصلی شرکت‌ها نه لزوماً مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی، بلکه بهبود وجهه عمومی در برابر انتقادات شدید اجتماعی است؛ چرا که هزینه پایین آب در مقایسه با انرژی، انگیزه‌های اقتصادی برای بهینه‌سازی واقعی را کاهش داده است./ایرنا