به گزارش
زیست آنلاین، سوزاندن گازهای همراه نفت در مناطق نفتخیز، سالها علاوه بر تحمیل خسارات سنگین اقتصادی، به یکی از چالشهای بزرگ زیستمحیطی و منبع انتشار گازهای گلخانهای تبدیل شده بود. با این حال، در سالهای اخیر و به ویژه با پیگیریهای ویژه رئیسجمهور و وزارت نفت، روند جمعآوری گازهای مشعل (فلر) شتاب چشمگیری به خود گرفته است. طبق اعلام محسن پاکنژاد، وزیر نفت، ظرفیت جمعآوری این گازها از حدود ۷ میلیون مترمکعب پیش از دولت چهاردهم، اکنون به بیش از ۱۶ میلیون مترمکعب در روز رسیده است که نشاندهنده تحقق حدود ۱۱.۵ میلیون مترمکعب جمعآوری جدید در قالب پروژههای مختلف است.
اجرای این پروژههای پیچیده فنی شامل تقویت فشار، انتقال خطوط لوله و فرآورش گاز، با چالشهایی همراه است؛ اما انعقاد ۲۳ قرارداد جدید با بخش خصوصی و غیردولتی، نویدبخش خاموشی ۵۷ مشعل و خلق بیش از ۸۰۰ میلیون دلار درآمد سالانه برای کشور شده است. دائمی شدن مصوبه عرضه گازهای همراه با نرخ پایه صفر به بخش خصوصی، بستر مناسبی برای جذب سرمایهگذاری فراهم کرده است. وزارت نفت برنامهریزی کرده است تا با تداوم این طرحها، نزدیک به ۹۰ درصد گازهای مشعل را تا پایان سال ۱۴۰۶ به چرخه اقتصاد بازگرداند./ایسنا
زمینه خبر:
گازهای همراه نفت (Associated Petroleum Gas) یا همان گازهای مشعل، گازهایی هستند که به همراه استخراج نفت خام از چاهها خارج میشوند. در گذشته به دلیل نبود زیرساختهای فرآورشی و انتقال، این گازها در محل سوزانده میشدند که علاوه بر هدر دادن ثروت ملی، مقادیر متنابهی دیاکسید کربن و آلایندههای سمی وارد جو میکرد. جمعآوری و تزریق این گازها به شبکه سراسری یا استفاده به عنوان خوراک پتروشیمی، یکی از مؤثرترین راهها برای صیانت از منابع انرژی، کاهش انتشار کربن و بهبود شاخصهای پایداری در صنعت نفت است.