به گزارش زیست آنلاین، بازار برق تجدیدپذیر ایران با سرعتی فراتر از انتظار در حال تکامل است. محسن طرزطلب، معاون وزیر و رئیس ساتبا، با انتشار آماری از روند رشد این بازار، اعلام کرد که ارزش تجمعی معاملات در «تابلوی سبز بورس انرژی» به ۲۴ هزار میلیارد تومان رسیده است. در حال حاضر بیش از ۶۰۰ نیروگاه فعال در این بازار هستند و حجم انرژی معامله شده از مرز ۴۰۰۰ میلیون کیلووات‌ساعت عبور کرده است.

یکی از چالش‌های اصلی در توسعه انرژی‌های پاک، دشواری حضور نیروگاه‌های مقیاس کوچک در بازار بزرگ برق است. ساتبا برای حل این مشکل، بر ایجاد «نهاد تجمیع‌کننده» (Aggregator) تأکید دارد. این نهاد با تجمیع توان تولیدی چندین نیروگاه کوچک، آن‌ها را به یک واحد بزرگ و دارای مقیاس اقتصادی تبدیل می‌کند تا بتوانند به‌صورت حرفه‌ای و با سودآوری بیشتر در بورس انرژی حضور یابند.

طرزطلب تأکید کرد که این رویکرد، مسیر را برای «سرمایه‌گذاری خرد مردمی» هموار می‌کند. با ایجاد این نهادهای واسط، مردم و سرمایه‌گذاران کوچک می‌توانند با مدیریت ریسک و درآمد توسط شرکت‌های توانمند، در پروژه‌های تجدیدپذیر مشارکت کنند. این سازوکار علاوه بر افزایش نقدشوندگی درآمد نیروگاه‌ها، فشار بر منابع مالی دولت را کاهش داده و تأمین درآمد نیروگاه‌ها را از مسیر بازار و مشارکت بخش خصوصی هدایت می‌کند.

در راستای عملیاتی شدن این طرح، ساتبا «دستورالعمل اجرایی صدور پروانه تجمیع‌کنندگی برق سبز» را ابلاغ کرده است. بر اساس این دستورالعمل، شرکت‌های واجد شرایط می‌توانند درخواست خود را از طریق سامانه «ساتباطی» ثبت کنند. همچنین، شیوه‌نامه ارزیابی توان فنی و مالی متقاضیان نیز برای ایجاد شفافیت در انتخاب شرکت‌های حرفه‌ای و قابل‌اتکا تدوین شده است.

معاون وزیر نیرو در پایان خاطرنشان کرد که در کنار توسعه نهاد تجمیع‌کننده، اصلاح مقرراتی نظیر «بهای خاموشی»، «دستورالعمل نکول در بورس» و «عرضه و تبادل برق تجدیدپذیر» در دستور کار است تا جذابیت و شفافیت معاملات در بازار برق سبز به حداکثر برسد.
زمینه خبر:
در مدل‌های پیشرفته جهانی، «تجمیع‌کننده‌ها» نقش واسطه‌ای میان تولیدکنندگان پراکنده (مانند پنل‌های پشت‌بامی یا نیروگاه‌های کوچک روستایی) و بازار عمده‌فروشی برق را ایفا می‌کنند. این نهادها با مدیریت هوشمند تولید و فروش، نوسانات شبکه را پوشش داده و تضمین می‌کنند که نیروگاه‌های کوچک بتوانند مانند نیروگاه‌های بزرگ، با قیمت‌های رقابتی برق خود را بفروشند. در ایران، این حرکت در چارچوب ماده ۴۳ قانون برنامه هفتم و با هدف کاهش بار مالی دولت و تبدیل صنعت تجدیدپذیر به یک بازار سرمایه‌گذاری جذاب انجام می‌شود.