به گزارش زیست آنلاین، مدیریت پسماند در جهان دیگر تنها یک وظیفه زیست‌محیطی نیست، بلکه به یک زنجیره اقتصادی پایدار برای حفظ منابع پایه نظیر نفت، گاز، معادن و چوب تبدیل شده است. تازه‌ترین آمارها نشان می‌دهد که کشورهایی مانند کره جنوبی، ایسلند، آلمان و سنگاپور با بازطراحی سیستم‌های جمع‌آوری و فرآوری، بخش عمده مواد زائد از جمله فلزات، پلاستیک، شیشه و کاغذ را به چرخه مصرف بازمی‌گردانند.

در این میان، کره جنوبی با ثبت نرخ بازیافت ۶۷.۱ درصدی با اجرای سیستم سخت‌گیرانه تفکیک از مبدا در رتبه نخست قرار دارد. همچنین کشورهایی نظیر ویتنام و فیلیپین با اجرای اصل «مسئولیت گسترده تولیدکننده» شرکت‌ها را ملزم به بازیافت زباله‌های حاصل از کالاهای خود کرده‌اند و کشورهایی چون ساموآ با ممنوعیت پلاستیک‌های یکبارمصرف حجم پسماند ورودی را به حداقل رسانده‌اند.

در سوی دیگر، اتحادیه اروپا در مسیر گذار به «اقتصاد چرخشی»، بازیافت پسماندهای ساختمانی، الکترونیکی و بیوگاز را توسعه داده است. با این حال، گسترش سریع خودروهای برقی و تجمع باتری‌های مستعمل به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های نوظهور مدیریت پسماند در قاره سبز بدل شده که بازیافت فلزات گرانبها از این باتری‌ها را به اولویتی حیاتی تبدیل کرده است.

توسعه پایدار بازیافت پیوند مستقیمی با معادلات اقتصادی دارد؛ تا زمانی که هزینه فرآوری پسماند و تولید ماده بازیافتی ارزان‌تر از استخراج مواد خام نو نباشد، اقبال عمومی و صنعتی کاهش می‌یابد. به همین دلیل سیستم‌های بازگشت ودیعه، جریمه‌های دفن زباله و ایجاد تسهیلات برای زیرساخت‌های بازیافتی به عنوان پیش‌شرط‌های اصلی موفقیت کشورها شناخته می‌شوند./ایسنا

زمینه خبر:
رشد روزافزون جمعیت و مصرف‌گرایی، تولید سالانه بیش از دو میلیارد تن زباله در جهان را به همراه داشته است. دفن سنتی پسماند علاوه بر تولید گازهای گلخانه‌ای نظیر متان، موجب آلودگی شیرابه‌ها و آسیب جدی به سفره‌های آب زیرزمینی و خاک می‌شود؛ چالشی که جامعه بین‌المللی را به سمت گذار به اقتصاد بدون دورریز سوق داده است.