به گزارش
زیست آنلاین استفاده از متانول بهعنوان یکی از ترکیبات اکسیژنه بنزین، پس از انتشار خبر آزمایش آن در بنزین تولیدی شرکت نفت ستاره خلیج فارس، به موضوعی بحثبرانگیز تبدیل شده است. نگرانیهای مطرحشده عمدتاً به سازگاری این سوخت با خودروها، کیفیت بنزین و پیامدهای احتمالی آن برای آلودگی هوای کلانشهرها مربوط میشود.
شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی اعلام کرده است که استفاده از متانول در بنزین، در صورت رعایت الزامات کیفی، در چارچوب استاندارد ملی ایران قرار دارد. بر اساس استاندارد ملی شماره ۲۲۹۲۰، حداکثر سه درصد حجمی متانول میتواند به بنزین افزوده شود.
به گفته این شرکت، استاندارد یادشده با مشارکت نهادهای ذیربط، از جمله خودروسازان و سازمان حفاظت محیط زیست، تدوین شده و ترکیبات اکسیژنهای مانند متانول را به رسمیت شناخته است. پالایش و پخش تأکید دارد که استفاده از این ماده تا سقف تعیینشده، خارج از ضوابط ملی نیست.
بر اساس توضیحات ارائهشده، شرکت نفت ستاره خلیج فارس نیز استفاده از متانول را بهصورت آزمایشی و با سهم نیم درصد حجمی بررسی کرده است؛ رقمی که حدود یکششم سقف مجاز سهدرصدی در استاندارد ملی محسوب میشود. این آزمایش برای ارزیابی مقدماتی انجام شده و بهمعنای استفاده مستمر از متانول در همه تولیدات این پالایشگاه نیست.
شرکت ملی پالایش و پخش میگوید ارزیابی کیفیت بنزین نباید تنها بر وجود یا نبود یک ترکیب متمرکز باشد. به باور این شرکت، شاخصهایی مانند عدد اکتان، فشار بخار، محدوده تقطیر، میزان آب، پایداری اکسیداسیونی، خورندگی و میزان ترکیبات اکسیژنه باید همزمان بررسی شوند.
سعید محمدی، معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست، در گفتوگو با ایسنا گفته است که استفاده از متانول در سطح اعلامشده از سوی وزارت نفت، احتمالاً اثر مستقیمی بر افزایش آلودگی هوا ندارد. با این حال، او افزایش احتمالی مصرف سوخت را عاملی قابل توجه دانسته است.
به گفته محمدی، اگر افزودن متانول به بنزین به افزایش مصرف سوخت منجر شود، این موضوع در شرایط ترافیکی کلانشهرها میتواند بهصورت غیرمستقیم بر تشدید آلودگی هوا اثر بگذارد. بنابراین، ارزیابی نهایی به نتایج آزمونهای فنی، میزان مصرف سوخت و عملکرد خودروها در شرایط واقعی وابسته است.
در مجموع، متانول در بنزین از منظر استاندارد ملی تا سقف مشخصی مجاز است، اما بررسی آثار آن بر مصرف سوخت، دوام قطعات خودرو و انتشار آلایندهها نیازمند پایش مستمر و انتشار شفاف نتایج آزمایشهای میدانی است.
زمینه خبر:
استفاده از ترکیبات اکسیژنه در بنزین، در بسیاری از کشورها با هدف بهبود برخی مشخصات احتراق و افزایش عدد اکتان بررسی یا اجرا میشود. در ایران نیز استاندارد ملی ۲۲۹۲۰، استفاده از متانول را تا سقف سه درصد حجمی مجاز دانسته است؛ با این حال، سازگاری خودروها، تغییر احتمالی مصرف سوخت و کنترل آلایندگی در شرایط واقعی بهرهبرداری، از محورهای مهم ارزیابی این روش به شمار میرود.