به گزارش زیست آنلاین،داده‌های منتشر شده توسط «گلوبال انرژی مانیتور» و «مرکز پژوهش‌های انرژی و هوای پاک» نشان می‌دهد که چین به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده خورشیدی جهان، از ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶، ۳۶۰ تراوات‌ساعت برق پاک را از مدار خارج کرده است. این میزان اتلاف انرژی پاک، رشدی ۴۹ درصدی را نسبت به مدت مشابه سال قبل نشان می‌دهد که بسیار فراتر از آمارهای رسمی دولتی است.

تحلیلگران این پدیده را یک گلوگاه ساختاری در زیرساخت‌های چین می‌دانند. کمبود خطوط انتقال برق و قراردادهای تضمینی که فعالیت نیروگاه‌های زغال‌سوز نوساز را اولویت می‌دهند، باعث شده تا بخشی از تولید فراوان برق خورشیدی و بادی عملاً بلااستفاده باقی بماند. کارشناسان معتقدند این فشار تا پایان دهه جاری میلادی تداوم خواهد داشت.

اعمال این محدودیت‌ها در شبکه برق، همراه با تغییر سیاست‌های قیمت‌گذاری، باعث شده است تا سرعت نصب ظرفیت‌های جدید خورشیدی در چین تا ۶۶ درصد کاهش یابد. همزمان، نگرانی‌هایی مبنی بر بازگشت چین به استفاده گسترده‌تر از زغال‌سنگ مطرح شده که روند کاهشی انتشار کربن در این کشور را معکوس می‌کند.

این بحران تنها به چین محدود نیست؛ گزارش‌ها حاکی از آن است که هند، استرالیا و ژاپن نیز با چالش‌های مشابهی در جذب انرژی‌های تجدیدپذیر دست‌وپنج نرم می‌کنند. در نیمه نخست سال جاری، هند حدود ۱۴ درصد از تولید خورشیدی خود را به دلیل محدودیت‌های شبکه از دست داد.

راه‌حل کارشناسان برای مقابله با این معضل، توسعه فوری و کارآمد ظرفیت‌های ذخیره‌سازی است. تجربه کشورهایی مثل شیلی نشان می‌دهد که ادغام باتری‌های بزرگ در کنار نیروگاه‌های خورشیدی، می‌تواند به شکل مؤثری از هدررفت منابع جلوگیری کرده و پایداری شبکه برق را افزایش دهد./ایسنا