به گزارش زیست آنلاین،رشد سریع نیروگاه‌های خورشیدی در ماه‌های اخیر، ظرفیت تجدیدپذیرهای کشور را از مرز ۵۴۰۰ مگاوات عبور داده است. با این حال، مراجعه به داده‌های برخط تولید، الزاماً عددی معادل کل این ظرفیت را پیش روی مخاطب قرار نمی‌دهد؛ اختلافی که به شکل‌گیری دو روایت متفاوت درباره واقعی بودن این ظرفیت دامن زده است.

یک روایت می‌پرسد اگر بیش از ۵۴۰۰ مگاوات نیروگاه وجود دارد، چرا همه آن در داده‌های تولید دیده نمی‌شود؟ در مقابل، روایت دیگر معتقد است مقایسه ظرفیت احداث‌شده با عدد قابل مشاهده در یک سامانه، بدون شناخت مراحل فنی بهره‌برداری، می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

آخرین تفکیک آماری ساتبا تصویر دقیق‌تری از این مسئله ارائه می‌کند. بر اساس این داده‌ها، از ۵۴۹۸ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر در حال بهره‌برداری، ۳۹۶۶ مگاوات سنجش‌پذیر اعلام شده است. در عین حال، ۸۲۸ مگاوات در حال تزریق برق به شبکه است، اما مراحل اداری و قانونی پلمب کنتور آن تکمیل نشده و تولیدش در سامانه سنجش و پایش ساتبا و شرکت مدیریت شبکه برق قابل رؤیت نیست.

همچنین ۱۷۸ مگاوات نیروگاه در مرحله تست راه‌اندازی قرار دارد و ۵۲۷ مگاوات نیروگاه انشعابی نیز در سامانه‌ای جداگانه پایش می‌شود. به این ترتیب، «دیده نشدن در یک سامانه» الزاماً به معنای «وجود نداشتن نیروگاه» یا حتی «تولید نکردن برق» نیست.

با این حال، این توضیح همه ماجرا نیست. حتی اگر تمام نیروگاه‌ها به سامانه اندازه‌گیری متصل شوند، باز هم نباید انتظار داشت عدد ظرفیت نصب‌شده با عدد تولید لحظه‌ای برابر باشد. ظرفیت نیروگاه با مگاوات بیان می‌شود و به حداکثر توان تولید اشاره دارد، در حالی که انرژی تولیدشده با مگاوات‌ساعت اندازه‌گیری می‌شود و برق تولیدشده طی یک بازه زمانی مشخص را نشان می‌دهد.

بنابراین، قرار دادن «۵۴۰۰ مگاوات ظرفیت» در برابر عدد «مگاوات‌ساعت تولید ماهانه» و نتیجه‌گیری درباره واقعی یا غیرواقعی بودن ظرفیت، بدون تبدیل شاخص‌ها و تعیین دوره زمانی مشترک، مقایسه‌ای دقیق و علمی نیست./ایسنا