به گزارش زیست آنلاین،گاز مایع (LPG) به عنوان یکی از سوخت‌های جایگزین بنزین، مورد توجه سیاست‌گذاران حوزه انرژی قرار گرفته است. این سوخت به دلیل برخورداری از عدد اکتان بالاتر نسبت به بنزین، احتراق نرم‌تر و بهینه‌تری را در موتورهای سازگار ایجاد کرده و رسوبات کمتری در محفظه احتراق به جا می‌گذارد.

از منظر زیست‌محیطی، LPG به دلیل تولید کمتر گوگرد، ذرات معلق و آلاینده‌های سمی، گزینه‌ای مناسب برای کاهش آلودگی در کلان‌شهرها محسوب می‌شود. در صورت تبدیل استاندارد خودروها، این سوخت می‌تواند به عنوان یک ابزار راهبردی در مدیریت تقاضای بنزین و کاهش فشار بر شبکه توزیع و واردات کشور عمل کند.

با این حال، توسعه این سوخت با چالش‌های فنی و زیرساختی مواجه است. چگالی انرژی LPG کمتر از بنزین است که باعث کاهش پیمایش خودرو در هر بار سوخت‌گیری می‌شود. همچنین هزینه اولیه تبدیل موتور و محدودیت در شبکه جایگاه‌های عرضه، از موانع اصلی استقبال گسترده مالکان خودرو است.

کارشناسان معتقدند LPG می‌تواند به عنوان یک سوخت مکمل در ناوگان حمل‌ونقل عمومی، تاکسی‌ها و خودروهای پرکارکرد، بازگشت سرمایه سریعی داشته باشد. بهره‌برداری موفق از این سوخت در گرو قیمت‌گذاری عادلانه، توسعه شبکه توزیع و رعایت دقیق استانداردهای ایمنی در فرآیند تبدیل خودروهاست تا علاوه بر صرفه اقتصادی، ایمنی شهروندان نیز تضمین شود./مهر