به گزارش زیست آنلاین،سیمین خطائی، پژوهشگر پسادکتری دانشگاه تبریز، با همکاری غلامرضا دهقان، موفق به ابداع راهکاری زیست‌سازگار برای مقابله با آلودگی‌های نوین آب شدند. این پژوهش که تحت عنوان طراحی نانوزیم‌های مبتنی بر هیدروکسیدهای لایه‌ای دوگانه (LDH) انجام شده، پاسخی به ناتوانی روش‌های سنتی در حذف کامل آلاینده‌هایی همچون آنتی‌بیوتیک‌ها، رنگ‌های صنعتی و آفت‌کش‌ها است.

این نانوکاتالیزورهای مصنوعی که عملکردی مشابه آنزیم‌های طبیعی دارند، از پایداری بسیار بالایی برخوردار بوده و بر خلاف روش‌های شیمیایی متداول، پس از استفاده قابل بازیابی و مصرف مجدد هستند. ساختار این نانوزیم‌ها از لایه‌های دوبعدی نازک فلزات کبالت و آهن تشکیل شده که با فلزات کمیاب بهینه‌سازی شده‌اند تا سموم مقاوم را به ترکیباتی بی‌خطر تبدیل کنند.

یکی از ویژگی‌های برجسته این فناوری، خاصیت آنتی‌باکتریایی قدرتمند آن است. آزمایش‌ها نشان می‌دهد این نانوساختارها با تخریب غشای سلولی باکتری‌های خطرناکی مانند «E. coli» و «S. aureus»، آن‌ها را به‌طور کامل از بین می‌برند. نکته حائز اهمیت این است که این فرآیند هیچ‌گونه آسیبی به سلول‌های انسانی وارد نکرده و با بدن انسان کاملاً سازگار است.

کاربرد این دستاورد علمی تنها به تصفیه آب محدود نمی‌شود؛ این نانوزیم‌ها به دلیل کارایی بالا و کاهش هزینه‌های عملیاتی، پتانسیل بالایی برای استفاده در صنایع دارویی، کنترل آلودگی‌های صنعتی و توسعه فناوری‌های نوین ضدباکتری در حوزه زیست‌پزشکی دارند. این پژوهش گامی کلیدی در جهت دستیابی به امنیت آبی و حفاظت از سلامت عمومی در برابر بیماری‌های مزمن ناشی از آلودگی‌های شیمیایی محسوب می‌شود./ایسنا