به گزارش زیست آنلاین،در حالی که بیشتر برنامه‌های اقلیمی جهان بر توسعه فناوری‌های پاک نظیر خودروهای برقی و پنل‌های خورشیدی متمرکز هستند، نتایج یک تحقیق جدید فرضیات رایج در سیاست‌گذاری‌های زیست‌محیطی را به چالش کشیده است. این پژوهش که در نشریه Communications Sustainability منتشر شده، نشان می‌دهد که مسیر «کاهش مصرف انرژی» نه تنها یک فداکاری نیست، بلکه ابزاری قدرتمند برای ارتقای رفاه عمومی است.

محققان برای ارزیابی دقیق، دو رویکردِ کاهش ۱۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای را در ۱۸ کشور با یکدیگر مقایسه کردند. رویکرد اول بر «عرضه انرژی پاک» (تغییر سوخت‌های کثیف با فناوری‌های جدید) و رویکرد دوم بر «کاهش تقاضا» (شامل عایق‌بندی منازل، استفاده از حمل‌ونقل عمومی و مصرف هوشمندانه منابع در صنایع) استوار بود. برخلاف تصور عمومی مبنی بر مقاومت مردم در برابر کاهش مصرف، این مطالعه ثابت کرد که راهکارهای مبتنی بر تقاضا، شاخص‌های رفاهی را به مراتب بهتر تقویت می‌کنند.

این تیم پژوهشی برای رسیدن به نتایج دقیق، ۶ شاخص کلیدی شامل درآمد خانوار پس از کسر هزینه‌های انرژی، امنیت شغلی، امنیت انرژی، عدالت اجتماعی، بهبود کیفیت هوا و نرخ کاهش انتشار کربن را بررسی کرد. نتایج به‌دست‌آمده در تمامی کشورهای مورد مطالعه — چه اقتصادهای صنعتی پیشرفته و چه کشورهای در حال توسعه — یکسان بود: هیچ‌یک از این اقدامات موجب کاهش رفاه نشد و در مقابل، اصلاحات ساختاری مانند عایق‌بندی ساختمان‌ها و تنظیم هوشمند دما، بهترین عملکرد را در افزایش کیفیت زندگی ثبت کردند.

یافته‌های این تحقیق پیام مهمی برای سیاست‌گذاران اقلیمی دارد؛ به جای تمرکز انحصاری بر تغییر فناوری‌های زیرساختی که اغلب پرهزینه‌اند، اولویت دادن به بهره‌وری انرژی و اصلاح الگوهای مصرف می‌تواند شکاف میان کشورهای ثروتمند و در حال توسعه را کاهش داده و همزمان با حفاظت از محیط‌زیست، قدرت خرید و سطح رفاه خانوارها را افزایش دهد./ایسنا