به گزارش زیست آنلاین،در حالی که استانداردهای تولید خودروهای نو در ایران به سطح یورو ۵ ارتقا یافته است، کارشناسان معتقدند عدم انطباق کیفیت سوخت با این استانداردها، تلاش‌ها برای کاهش آلودگی هوا را عقیم گذاشته است. سعید تاجیک با تأکید بر اینکه بخشی از سوخت توزیعی در کشور حتی مشخصات فنی یورو ۴ را نیز پاس نمی‌کند، اظهار داشت: در حالی که سازمان محیط‌زیست و سازمان استاندارد، تولید خودروهای یورو ۵ را با نظارت‌های دقیق پایش می‌کنند، وضعیت کیفیت سوخت با ابهام مواجه است و هیچ شاخص مشخصی از سوی شرکت پالایش و پخش اعلام نمی‌شود.

این ناهماهنگی میان تکنولوژی خودرو و کیفیت سوخت، باعث بروز مشکلاتی در دوام قطعات فنی خودروهای نو شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد بسیاری از خودروهای تولید داخل که در زمان خروج از کارخانه استانداردهای آلایندگی را پاس می‌کنند، به دلیل بی‌کیفیتی سوخت و همچنین افت کیفیت قطعاتی مانند «کاتالیست» و «کنیستر»، تنها پس از یک سال کارکرد، کارایی خود را از دست داده و از استانداردهای اولیه فاصله می‌گیرند.

تاجیک با اشاره به چالش‌های حوزه نظارت بر خودروهای کارکرده تصریح کرد: معافیت چهارساله خودروهای نو از مراجعه به مراکز معاینه فنی، یکی از گلوگاه‌های اصلی ایجاد آلودگی است. علاوه بر این، طبق آمارها بیش از ۵۰ درصد خودروها برای معاینه فنی مراجعه نمی‌کنند. نکته قابل‌تأمل اینجاست که در مراکز معاینه فنی کشور، خودروها با استانداردهایی تست می‌شوند که حدود سه برابر سخت‌گیرانه‌تر از الزامات یورو ۵ است؛ به این معنا که خودرویی با سه برابر حد مجاز آلایندگی نیز می‌تواند برگه معاینه فنی دریافت کند.

این کارشناس انرژی با انتقاد از فقدان فرآیند «تست پایداری» در ایران گفت: در استانداردهای اروپایی، خودروها پس از کارکرد ۸۰ هزار کیلومتر مجدداً تست می‌شوند تا پایداری استاندارد آن‌ها بررسی شود، اما چنین فرآیندی در کشور ما انجام نمی‌شود. علاوه بر منابع متحرک، آلایندگی ناشی از منابع ثابت نظیر موتورخانه‌ها و صنایع نیز در فصول سرد سال به توده آلودگی کلان‌شهرها دامن می‌زند که نیازمند مدیریت یکپارچه است./ایلنا