به گزارش زیست آنلاین،بحران آب در ایران از یک دغدغه محیط‌زیستی به چالشی در ابعاد امنیت ملی و اجتماعی تبدیل شده است. کارشناسان معتقدند در شرایط فعلی، رویکرد «تأمین آب جدید» باید جای خود را به «مدیریت هوشمند منابع» و «اقتصاد چرخشی» بدهد تا تاب‌آوری کشور در برابر خشکسالی افزایش یابد.

امیرحسین صادق‌زاده، کارشناس حوزه آب ستاد نانو و میکرو، در این باره معتقد است که بازچرخانی پساب‌های تصفیه‌شده برای استفاده در صنعت و فضای سبز، فشار بر منابع آب شیرین را به‌شدت کاهش می‌دهد. وی با مقایسه وضعیت ایران با کشورهای پیشرو هشدار داد که ایران تنها ۲۶ درصد از فاضلاب خانگی خود را به‌صورت ایمن تصفیه می‌کند، در حالی که این رقم در کشورهایی مانند سنگاپور و مناطق پیشرو به ۴۰ تا ۸۶ درصد می‌رسد.

در حوزه توانمندی‌های داخلی، ایران در اجرای پروژه‌های مهندسی و ساخت (EPC) و تولید پکیج‌های تصفیه مکانیکی به خودکفایی مناسبی رسیده است. با این حال، صادق‌زاده تأکید کرد که در فناوری‌های حساس نظیر غشاهای اسمز معکوس (RO)، حسگرهای برخط، آنالایزرها و سامانه‌های کنترل صنعتی (PLC/SCADA)، کشور همچنان وابسته به خارج است.

وی درباره طرح‌های شیرین‌سازی آب دریا تصریح کرد: «نمک‌زدایی تنها یک راهکار مکمل برای مناطق ساحلی جنوب کشور است. انتقال آب شیرین‌شده به فلات مرکزی به دلیل هزینه‌های گزاف انرژی و زیرساخت، به هیچ وجه منطقی نیست و نمی‌تواند جایگزین اصلاح الگوی مصرف و بازچرخانی آب خاکستری شود.»

در بخش کشاورزی که بزرگترین مصرف‌کننده آب کشور است، نفوذ فناوری‌های نوین مانند آبیاری هوشمند و سوپرجاذب‌ها به دلیل هزینه‌های اولیه بالا، همچنان محدود مانده است. به گفته این کارشناس، رفع خلأهای فناورانه در تشخیص نشت شبکه و تصفیه پساب‌های صنعتی، در کنار اصلاح نظام حکمرانی حوضه‌محور، تنها راه عبور از بن‌بست آبی ایران است./ایسنا
زمینه خبر:
ایران با کاهش مستمر سفره‌های زیرزمینی و افت منابع آب تجدیدپذیر روبروست. استفاده گسترده از آب‌شیرین‌کن‌ها در کشورهای همسایه، علاوه بر افزایش شوری آب خلیج فارس، اکوسیستم‌های دریایی را نیز تهدید می‌کند. بر همین اساس، ستاد نانو توسعه فناوری‌های بومی را برای کاهش وابستگی در تجهیزات حساس تصفیه و پایش در دستور کار قرار داده است.