به گزارش زیست آنلاین برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) در گزارش جدید خود هشدار داد که ظرفیت نصب تجهیزات خنک‌کننده در جهان تا سال ۲۰۵۰ سه برابر خواهد شد. این روند علاوه بر افزایش شدید مصرف برق، از طریق انتشار گازهای مبرد، نقش مستقیمی در تشدید گرمایش جهانی دارد.

برای مقابله با این بحران، تمرکز بر روش‌های خنک‌سازی پایدار از طریق برنامه‌ریزی شهری و تکنولوژی‌های نوین آغاز شده است. یکی از راهکارهای کلیدی، استفاده از طراحی ساختمان‌های سازگار با اقلیم است؛ برای مثال، استفاده از مصالحی که گرما را جذب و در شب دفع می‌کنند یا رنگ‌آمیزی سفید سقف‌ها برای بازتاب نور خورشید، می‌تواند نیاز به خنک‌سازی مصنوعی را به شدت کاهش دهد.

در سطح شهرسازی، پدیده «جزیره گرمایی» با استفاده از راهکارهای مبتنی بر طبیعت در حال مدیریت است. در پاریس، ایجاد «جزایر خنک‌کننده» با استفاده از آب و پوشش گیاهی، دمای مناطق شهری را به‌طور محسوس کاهش داده است. همچنین در هلند، استفاده از سقف‌های سبز در ساختمان‌ها و ایستگاه‌های اتوبوس، از جمله استراتژی‌های موفق برای کاهش دمای محیط است.

علاوه بر روش‌های سنتی، فناوری‌های مدرن نیز در مسیر خنک‌سازی کم‌کربن قرار گرفته‌اند. خنک‌سازی منطقه‌ای (District Cooling) با توزیع آب سرد از طریق شبکه‌های زیرزمینی، بسیار کم‌مصرف‌تر از سیستم‌های تهویه مطبوع انفرادی عمل می‌کند. پاریس در حال حاضر از یکی از بزرگترین شبکه‌های خنک‌سازی منطقه‌ای جهان بهره می‌برد که آب سرد را از رودخانه «سن» تامین می‌کند.

در کنار این‌ها، استفاده از پمپ‌های حرارتی (Heat Pumps) و سیستم‌های کنترل دما مبتنی بر هوش مصنوعی در شهرهایی مانند بارسلونا، افق‌های جدیدی را در مدیریت انرژی باز کرده است. اگرچه در حال حاضر کولرهای گازی به دلیل دسترسی آسان بر بازار تسلط دارند، اما انتظار می‌رود با بهبود استانداردهای ساختمان، تقاضا به سمت سیستم‌های کارآمد و سازگار با محیط زیست تغییر جهت دهد.
زمینه خبر:
گزارش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که افزایش دمای کره زمین، نیاز به بازنگری در استانداردهای ساختمانی و زیرساخت‌های انرژی شهری را به یک ضرورت فوری تبدیل کرده است تا از چرخه معیوب مصرف برق و تولید گرما جلوگیری شود./ایسنا