به گزارش زیست آنلاین،جنگل‌های زاگرس از مهم‌ترین رویشگاه‌های طبیعی ایران به شمار می‌روند و نقش مهمی در حفظ آب، خاک، تنوع زیستی و کاهش اثر ریزگردها دارند. این پهنه جنگلی به عنوان یک سد طبیعی، از گسترش عوامل مخرب زیست‌محیطی به مناطق مرکزی کشور جلوگیری می‌کند و در پایداری زیستی ایران سهم قابل توجهی دارد.

به گفته عبدالعلی جلیلیان، رئیس اداره جنگل‌داری و جنگل‌کاری اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری کرمانشاه، جنگل‌های طبیعی این استان ۷ هزار و ۴۰۳ هکتار وسعت دارد و گونه غالب آن بلوط است. او گفت ۸۰ تا ۸۵ درصد پوشش جنگلی استان را بلوط تشکیل می‌دهد و گونه‌هایی مانند بنه، زالزالک، گلابی جنگلی، آلبالوی جنگلی، کیکو و ارژن نیز در این عرصه‌ها وجود دارند.

جلیلیان تاکید کرد جنگل‌های زاگرس فقط ارزش طبیعی ندارند، بلکه در تامین حدود ۴۰ درصد آب شیرین کشور نیز نقش دارند. به گفته او، این جنگل‌ها علاوه بر کارکردهای زیست‌محیطی، از نظر چشم‌انداز طبیعی، سلامت روان و ظرفیت‌های اکوتوریسم نیز اهمیت بالایی دارند.

او همچنین از وابستگی مستقیم بیش از ۶۰ هزار خانوار در کرمانشاه به جنگل خبر داد و گفت بخشی از معیشت این خانوارها از محصولات غیرچوبی و فعالیت‌های مرتبط با جنگل تامین می‌شود. جنگل‌های زاگرس در عین حال زیستگاه گونه‌های مختلف جانوری از جمله کل و بز، کفتار و خرس قهوه‌ای هستند.

با این حال، جنگل‌های زاگرس با مجموعه‌ای از تهدیدهای همزمان روبه‌رو شده‌اند. آتش‌سوزی، آفات، کاهش زادآوری طبیعی، چرای بی‌رویه دام و برخی فعالیت‌های غیرمجاز از مهم‌ترین چالش‌های این عرصه‌ها اعلام شده است.

رئیس اداره جنگل‌داری و جنگل‌کاری منابع طبیعی کرمانشاه گفت بیش از ۹۸ درصد آتش‌سوزی‌های جنگلی منشا انسانی دارد و بی‌احتیاطی در طبیعت عامل اصلی این حوادث است. او افزود آفت لورانتوس نیز حدود ۱۰ درصد جنگل‌های استان را درگیر کرده و می‌تواند به تدریج باعث ضعف و خشکیدگی درختان شود.

به گفته این مقام مسئول، چرای دام بیش از ظرفیت مراتع و جنگل‌ها، روند زادآوری طبیعی را مختل کرده و احیای جنگل‌های زاگرس را با مشکل مواجه ساخته است. او درباره قاچاق چوب نیز گفت این پدیده در کرمانشاه گسترده نیست، اما در یکی از مناطق استان، ذغال‌گیری به عنوان یک معضل محلی مشاهده می‌شود که بیشتر ریشه اقتصادی و فرهنگی دارد.

جنگل‌های زاگرس اکنون بیش از گذشته به حفاظت مؤثر، مشارکت جوامع محلی و اجرای برنامه‌های احیایی نیاز دارند. تضعیف این رویشگاه‌ها فقط به معنای کاهش پوشش درختی نیست، بلکه می‌تواند منابع آب، خاک، حیات‌وحش و زیست‌پذیری بخش‌هایی از کشور را با خطر جدی روبه‌رو کند.

ارزش جنگل

بر اساس اظهارات کارشناسان، آخرین برآورد رسمی منتشرشده در سال ۲۰۱۷، ارزش هر هکتار جنگل را در طول دوره زیستی بیش از ۱۵۰۰ میلیارد تومان اعلام کرده بود؛ هرچند از آن زمان تاکنون برآورد رسمی تازه‌ای منتشر نشده است.