به گزارش زیست آنلاین،بررسی تجربه جهانی نشان می‌دهد بسیاری از کشورها برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و افزایش امنیت انرژی، به سمت تنوع‌بخشی در سبد سوخت حمل‌ونقل حرکت کرده‌اند. کارشناسان معتقدند اتکا به یک نوع سوخت در شرایط نوسانات بازار انرژی و بحران‌های ژئوپلیتیک می‌تواند اقتصاد کشورها را با ریسک‌های جدی مواجه کند.

رامین ستوده، کارشناس ارشد اقتصاد انرژی، با اشاره به الگوهای جهانی در این حوزه با مهر گفت: کشورهای مختلف بر اساس ظرفیت‌های بومی خود راهبردهای متفاوتی را برای کاهش وابستگی به یک سوخت خاص طراحی کرده‌اند؛ به‌طوری‌که برخی به سوخت‌های زیستی روی آورده‌اند، برخی مالیات‌های کربنی را اعمال کرده‌اند و برخی دیگر مسیر برقی‌سازی حمل‌ونقل را در پیش گرفته‌اند.

وی با اشاره به تجربه برزیل توضیح داد: این کشور پس از شوک‌های نفتی دهه ۱۹۷۰ برنامه توسعه سوخت اتانول از نیشکر را آغاز کرد. نقطه عطف این سیاست در سال ۲۰۰۳ با عرضه خودروهای «سوخت انعطاف‌پذیر» یا Flex-Fuel شکل گرفت که می‌توانند هر ترکیبی از بنزین و اتانول را مصرف کنند. امروز بیش از ۸۰ درصد خودروهای سبک فروخته‌شده در برزیل از این فناوری استفاده می‌کنند.

این کارشناس انرژی همچنین به سیاست‌های کشورهای اروپایی اشاره کرد و گفت: سوئد با اعمال مالیات سنگین بر کربن و توسعه اقتصاد چرخشی تلاش کرده وابستگی به سوخت‌های فسیلی را تا سال ۲۰۴۵ به صفر برساند. در این کشور، تولید بیوگاز از زباله و فاضلاب شهری به یکی از منابع اصلی تأمین سوخت ناوگان حمل‌ونقل تبدیل شده است.

به گفته وی، چین نیز مسیر متفاوتی را انتخاب کرده و تمرکز خود را بر برقی‌سازی ناوگان حمل‌ونقل و توسعه هیدروژن قرار داده است. این کشور با ارائه مشوق‌های مالیاتی و تسهیل فرآیندهای اداری، بزرگ‌ترین بازار خودروهای برقی جهان را ایجاد کرده و در حوزه تولید باتری نیز به بازیگر اصلی این صنعت تبدیل شده است.

ستوده در ادامه به تجربه ایالت کالیفرنیا اشاره کرد و افزود: قانون «استاندارد سوخت کم‌کربن» تولیدکنندگان سوخت را ملزم می‌کند شدت انتشار کربن محصولات خود را هر سال کاهش دهند. این سیاست باعث شده سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در زیرساخت‌های سوخت‌های کم‌کربن و ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی انجام شود.

وی در پایان تأکید کرد: موفقیت در تنوع‌بخشی به سبد سوخت نیازمند مجموعه‌ای از سیاست‌های هماهنگ است؛ از اصلاح قیمت انرژی و وضع استانداردهای کربنی گرفته تا ارائه مشوق برای خودروهای کم‌مصرف و توسعه زیرساخت‌های سوخت‌های جایگزین. به گفته او، شناسایی ظرفیت‌های بومی و همراه‌سازی بخش خصوصی از مهم‌ترین عوامل موفقیت کشورها در این مسیر بوده است.