کد QR مطلبدریافت صفحه با کد QR

مصرف پلاستیک محیط‌زیست را نابود می‌کند

30 آبان 1397 ساعت 9:30

امروزه انسان بیشتر از هرزمانی از مواد پلاستیکی ساخته‌شده از نفت استفاده می‌کند که درنتیجه آن، محیط‌زیست آسیبی جدی می‌بیند. متأسفانه این موضوع نیز هنوز مشخص نیست که ما چگونه و چه هنگام به این ورطه فراگیر مصرف پلاستیک افتاده‌ایم.


به گزارش زیست آنلاین، در حال حاضر، بشریت با ترکیبی از راه‌حل‌های بالقوه برای حل بحران پلاستیک مواجه است. ازجمله این راه‌حل‌ها می‌توان به ممنوعیت استفاده از پلاستیک، مالیات‌های اضافی، گذار از مصرف مواد پلاستیک به مواد سازگاربامحیط‌زیست اشاره کرد. متأسفانه علی‌رغم تمامی این مسائل، هنوز هم تأکید بر راه‌حل‌های سنتی یعنی بازیافت پلاستیک است که همین راهکار هم به‌طور ناقص انجام می‌شود. درواقع، چندین جایگزین خوب برای پلاستیک وجود دارد که در مقیاس وسیع قابل کاربرد هستند و سیستم‌های جمع‌آوری، مرتب‌سازی و بازیافت پلاستیک نیازمند سرمایه‌گذاری و اصلاحات بزرگ هستند.

در این میان اما یک راه‌حل بسیار مهم وجود دارد: اگر پلاستیک‌هایی که همه‌روزه استفاده می‌کنیم، بدون برجا گذاشتن تأثیرات بلندمدت از بین رفته و تجزیه شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟ این موضوع ازنظر علمی امکان‌پذیر بوده و باید درباره آن بیشتر تحقیق کرد.

کشف آنزیم پلاستیک خواردر اوایل بهار سال جاری، خبر مهمی در دنیای اینترنت منتشر شد که بر اساس آن، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان موفق به کشف نوعی آنزیم پلاستیک خوار شدند. این آنزیم که دارای کارایی بسیار سریع و مؤثری بود، به‌طور تصادفی کشف شد. البته در این مطالعات و توسط آنزیم فوق، پلاستیک به‌طور کامل محو نشد اما این کشف را می‌توان یک پیشرفت بزرگ محسوب کرد زیرا با توجه به حجم زیاد زباله‌های پلاستیکی که ما با آن برخورد می‌کنیم، به‌سرعت و مقیاس بالایی برای حل مشکل نیاز داریم.

بیشتر بخوانید: وضعیت جمع‌ آوری مخازن زباله پایتختدر حال حاضر، هرساله بیش از سیصد میلیون تن مواد پلاستیکی جدید ساخته می‌شود که بیش از هشتاد میلیون تن از این حجم را محصولات بسته‌بندی پلاستیکی تشکیل داده و ۳۰ درصد از آن به‌سرعت به زباله تبدیل می‌شوند که در طبیعت انباشت شده و این مسئله زمانی دارای اهمیت است که بدانیم تنها کمتر از ۲۰ درصد از زباله‌های پلاستیکی جهانی بازیافت شده و بقیه به محل دفن زباله‌ها و یا مراکز زباله‌سوزی فرستاده می‌شوند.

بحث تجزیه و نابود کردن ضایعات پلاستیکی، پدیده‌ای جدید محسوب نمی‌شود. یکی از اولین برنامه‌های مهندسی تجزیه پلاستیک در دهه ۱۹۷۰ میلادی آغاز شد. در این مطالعات، جرالد اسکات (Gerald Scott) شیمیدان بریتانیایی، از گسترش استفاده از بسته‌بندی پلاستیکی ابراز نگرانی کرده و زمان و انرژی خود را برای ایجاد پلاستیک قابل‌تجزیه اختصاص داد. این پلاستیک هنگامی‌که در معرض نور ثابت قرار می‌گرفت، تجزیه می‌شد. جرالد اسکات متوجه شد که با اضافه کردن یک ترکیب خاص به محصولات پلاستیکی می‌تواند ساختار آن‌ها را در یک مدت نسبتاً کوتاه تخریب کند. در آزمایش انجام‌شده، یک فنجان ساخته‌شده از این پلاستیک قابل بازیافت که از سوی رسانه‌های بانام پلاستیک اسکات شهرت یافته بود، بعد از یک یا دو هفته، شروع به فروپاشی کرده و پس از حدود ماه، بافت آن به‌طور کامل تجزیه‌شده و با چشم مسلح دیده نمی‌شد.

بیشتر بخوانید: تولید نسل جدید پلاستیک میزان تولید پلاستیک از میزان توانایی ما برای بازیافت بالاتر است.

تولیدکنندگان، خرده‌فروشان و انجمن‌های تجاری صنایع پلاستیک پس‌ازاین کشف، جنگ غیرمستقیمی را علیه اسکات آغاز کرده و روسای این اتحاد قدرتمند استدلال می‌کردند که اختراع اسکات اقتصاد تولید را آشفته کرده و خطرناک است و همچنین پیاده‌سازی ایده وی نیز بسیار پرهزینه خواهد بود. آن‌ها مشکل زباله‌های پلاستیکی را بسیار کم‌اهمیت دانسته و هزینه‌های اجرای طرح را بسیار گزاف محسوب کردند. در کمال شگفتی شورای تحقیقات علمی بریتانیا، کمک مالی وعده داده‌شده به اسکات را قطع کرده و پرداخت آن را مشروط به تولید پلاستیک بادوام‌تر کردند که دقیقه برخلاف ایده اولیه اسکات بود و به همین دلیل این دانشمند نگون‌بخت نیز پیشنهاد فوق را رد کرد. یکی دیگر از مشکلات عجیب‌وغریب پیش‌آمده برای اسکات، این بود که وی یک سیگنال هشداردهنده در پلاستیکی خود داشت و زمانی که روند تخریب پلاستیک آغاز می‌شد، رنگ پلاستیک به بنفش متمایل می‌شد که این موضوع موجب ناخشنودی و غافلگیری مردم می‌شد.

بحران زباله‌های پلاستیکی سراسر جهان را پوشانده استحقیقت این است که تقریباً ۵۰ سال پیش فرصتی ارزشمند برای شیمیدان‌ها به وجود آمده بود که این فرصت از دست رفت و امروزه بحران زباله‌های پلاستیکی، سراسر جهان را پوشانده است و وجود پلاستیک در طبیعت موجب آزاد شدن مواد سمی شده و این ماده ازنظر زیستی قابلیت تجزیه کامل را نداشته و دستگاه‌های کمپرسور صنعتی نیز فقط حجم آن را کاهش می‌دهند.

تجربه جرالد اسکات نشان می‌دهد که تولیدکنندگان و فروشندگان پلاستیک، اجازه تغییر در این حوزه را نمی‌دهند و تنها کلید موفقیت، آگاهی مصرف‌کنندگان است. در سال ۲۰۱۰ میلادی نیز تجربه مشابهی رخ داد که یک شرکت موفق به ساخت پلاستیک تجزیه‌پذیر شد که سرنوشتی شبیه به پلاستیک اسکات پیدا کرد. البته به‌تازگی یک روش انقلابی برای ساخت کیسه‌های پلاستیکی با کمک الیاف گیاه ذرت ایجادشده است که پلاستیک قابل‌تجزیه ارائه می‌دهد اما این محصول نیز با استقبال مصرف‌کنندگان روبه‌رو نشد.

به گزارش سینا پرس، موضوعی که باید بر آن تأکید کرد، لزوم ایجاد راهکاری برای حل بحران پلاستیک و ساخت مواد پلاستیکی قابل‌تجزیه است زیرا این روند قطعاً در صورت تداوم بیشتر به آسیب‌دیدگی بسیار جدی محیط‌زیست منتهی خواهد شد.

بیشتر بخوانید: بازیافت ارزان‌قیمت بطری‌های پلاستیکیبحران پلاستیک به اندازه تغییر اقلیم اهمیت پیدا کرده است

بحران پلاستیک به اندازه تغییر اقلیم اهمیت پیدا کرده است۸.۳ میلیارد تن پلاستیک روی دستمان مانده است که ۵.۷  میلیارد تن از آن در محیط زیست رها شده و بحران پلاستیک امروز به اندازه تغییر اقلیم اهمیت پیدا کرده است.

به گزارش خبرنگار مهر ویراستار نشنال جئوگرافیک فارسی در مراسم کمپین «بی‌پلاستیک» این مجله که به مناسبت روز بدون پلاستیک برگزار شد گفت: موضوع اصلی شماره ۶۶ نشریه بحران پلاستیک است. در واقع نشنال جئوگرافیک فارسی در هر شماره مقالاتی در حوزه‌های مختلف دارد اما یک مقاله اصلی و مفصل هم دارد که این شماره به بحران پلاستیک اختصاص یافته است.

خاطره اکرمی ضمن برشمردن برخی مقالات شماره تازه این نشریه افزود: یک مقاله این شماره درباره پناهگاه حیات وحش قطب شمال است که کنگره آمریکا اخیرا به حفاری نفتی در آن رای مثبت داده است و مقاله به خطراتی که این تصمیم برای محیط زیست منطقه ایجاد کرده است می‌پردازد.

وی ادامه داد: «درختان سخنگو» عنوان مقاله دیگری است درباره یک منطقه جنگلی که درختان کانونی آن به دیگر درختان مواد غذایی می‌رسانند و این درختان حتی برای هم سیگنال خطر می‌فرستند. 

به گفته وی یک مقاله دیگر درباره هنرمندی است که پسماندهای پلاستیکی که حتی از شکم پرندگان پیدا شده را موضوع آثار هنری خود کرده است.

اکرمی تصریح کرد: موضوع مقاله اصلی این شماره نشریه بحران پلاستیک است. مشکلی که خودمان آن را به وجود آوردیم، به آن وابسته شدیم و حال در ان غرق می‌شویم. 

ویراستار نشنال جئوگرافیک فارسی ادامه داد: تولید صنعتی پلاستیک از سال ۱۹۵۰ آغاز شد و اکنون به اعداد شوک‌برانگیزی رسیده‌ایم. ۸.۳ میلیارد تن زباله پلاستیکی روی دستمان مانده است که ۵.۷  میلیارد تن از آن در محیط زیست رها شده و مقصد و مخزن نهایی تمام پلاستیک‌ها دریاها و اقیانوس‌ها هستند که به سطل زباله بزرگ ما تبدیل شده‌اند.

وی ادامه داد: در مجله تصاویری نشان می دهد که چگونه آبزیانی مثل لاک‌پشت در حلقه‌ای پلاستیکی گیر کرده و بدنشان تغییر شکل داده است. تقریبا ۷۰۰ گونه آبزی در خطرند و بسیاری از آن‌ها در معرض انقراض هستند و در این وضعیت پلاستیک هم به دریا وارد می‌شود.

اکرمی هشدار داد: بحران پلاستیک امروز به اندازه تغییر اقلیم اهمیت پیدا کرده است. در حالی که این معضل را به خوبی می‌شناسیم و راه‌حل آن را هم می‌دانیم و راهکارهای خوبی برای آن داریم. اما میزان تولید پلاستیک از میزان توانایی ما برای بازیافت بالاتر است.


کد مطلب: 79399

آدرس مطلب :
https://www.zistonline.com/news/79399/مصرف-پلاستیک-محیط-زیست-نابود-می-کند

زیست آنلاین
  https://www.zistonline.com