زیست آنلاین :شاید به نظر ما قرار گیری در معرض شوینده های قوی همچون سفید کننده ها آثار منفی زیادی نداشته باشد، اما امروز مدارک محکم نشان دهنده مضرات این ماده هم برای سلامت انسان و هم برای محیط زیست است. اما، راه حل وجود دارد.

به گزارش پایگاه خبری زیست آنلاین ،بر اساس پژوهش انجام شده در دانشگاه هاروارد که در بازه زمانی ۳۰ ساله انجام شد، استفاده از سفید کننده ها و مشتقات آن منجر به افزایش ۳۰ درصدی احتمال ایجاد بیماری انسداد مزمن ریه (COPD) می شود.

مشکلات شوینده ها برای سلامتیاین اولین باری نیست که بین مشکلات سلامتی و شوینده ها و اسپری ها ارتباطی کشف می شود. به نظر می رسد مقصر تمامی این مشکلات مشتقات فسفاتی باشد که بعنوان براق کننده در شوینده های ظرف و لباس به کار می رود. اما این فسفات ها، در آب منجر به رشد باکتری های سمی می شوند.

با این حال هنوز هم ما پاکیزگی محیط زندگی را وابسته به شوینده های فسفات دار می دانیم. در سال ۲۰۱۵ دستور العمل اتحادیه اروپا بالاخره این مشتقات را از شوینده ها حذف کرد، گرچه بسیاری از مردم متوجه نشدند.

بنابراین نباید تا این حد وابسته به سفید کننده ها باشیم. باید به خاطر داشت که این مواد جایگزین های بسیار ایدآل سازگار با محیط زیست دارند. یکی از کمپانی های بلژیکی با نام Ecover از سال ۲۰۱۲ محصولات شوینده ای تولید کرده است که تمام مشتقات آن گیاهی بوده (بر خلاف شوینده های وابسته به نفت کنونی) و به طور کامل تجزیه پذیر هستند.

بنابراین می تواند به این امر امید بست که تمامی شوینده ها در آینده سازگار با محیط زیست باشند تا در درجه اول به سلامت انسان آسیبی وارد نکنند.



رویکردی متفاوت در شوینده ها محققان انستیتو فرانهوفر آلمان رویکرد متفاوتی را در این زمینه اتخاذ کرده‌اند. آنها با استفاده از روش‌های بیوتکنولوژی و با کمک قارچ و باکتری اقدام به تولید سورفکتانت‌ها (مواد شوینده فعال) کرده و موفق شده‌اند بر اساس منابع پایداری مانند شکر و روغن گیاهی، زیست سورفکتانت‌های میکروبی تولید کنند.

محققان از لیپید‌های سلوبیوز (CL) و مانوسایلریتریتول استفاده کرده‌‌اند، چرا که آزمایش‌های قبلی قابلیت کاربرد صنعتی این دو لیپید را ثابت کرده بود. این مواد را می‌توان با استفاده از نوع خاصی قارچ سیاهک به مقدار زیاد تولید کرد. قارچ سیاهک نوعی قارچ بوده که روی محصول ذرت اثرگذار است. بعلاوه CL دارای خواص آنتی‌باکتریال است.آنچه زیست سورفکتانت‌ها را از رقبای مصنوعی متمایز می‌کند، گستردگی تنوع ساختاری آنهاست. همچنین میزان سمیت آنها کمتر بوده، زیست تجزیه‌پذیر هستند و در شل‌کردن (خرد‌کردن) چربی‌ها هم کارایی خوبی دارند. اما با وجود این تا به امروز از سورفکتانت‌ها استفاده کمی در محصولات آرایشی و بهداشتی خانگی شده است. این زیست سورفکتانت توسط مخمری که از شهد زنبور عسل برداشت شده تولید می‌شود. متخصصان معتقدند اگر ما می‌خواهیم که سورفکتانت‌ها بازار را تسخیر کنند نیاز به افزایش بازده مخمرها داریم.برای رسیدن به این منظور دانشمندان در حال بهینه‌سازی فرآیند‌هایی برای کاهش هزینه تولید هستند. آنها میکرو‌ ارگانیسم‌ها را در یک زیست رآکتور کشت می‌کنند. در این زیست رآکتور مخلوط شکر، روغن، ویتامین‌ها و نمک‌های معدنی به طور دائم در حال همزدن است. هدف از این کار رسیدن به غلظت‌های بالا در حداقل زمان ممکن به طوری است که میکروارگانیسم‌ها تشویق به رشد‌کردن شوند.

فاکتورهای متعددی از جمله اکسیژن، میزان PH، شرایط سلول‌ها و دما بر خروجی کار تاثیرگذار است. ترکیب محیط کشت هم موضوعی حیاتی است. مرحله بعد جدا‌کردن زیست سورفکتانت از محیط مخمر به کمک عوامل صنعتی و اختصاص دادن آنها به شوینده‌های مخصوص ظرفشویی، گاز پاک‌کن و لوازم آرایشی ـ بهداشتی است. چنانچه محققان بتوانند در تولید این سورفکتانت ‌ها به موفقیت دست یابند علاوه بر کاهش وابستگی به نفت می‌توانیم مواد شوینده سازگار با محیط ‌زیست را به خانه‌هایمان دعوت کنیم.

منبع: theguardian