دریاچه ارومیه، صفحه 17

دریاچه ارومیه، در شمال غرب ایران، مابین استان آذربایجان غربی و شرقی واقع شده است. این دریاچه بیستمین دریاچه بزرگ دنیا است. این دریاچه، بزرگترین دریاچه ایران، و ششمین دریاچه آب شور جهان است. طول دریاچه 140 کیلومتر، عرض آن، 55 کیلومتر و مساحت آن 5200 کیلومتر مربع است. در زمان حکومت رضا شاه پهلوی، نام این دریاچه، رضاییه نام گذاری شد که پس از انقلاب ایران، نام این دریاچه به ارومیه بازگشت.

این دریاچه دارای بیش از صد جزیره کوچک است. گونه های مختلف از پرندگان، گونه های باکتری، خزنده ها و پستانداران از جمله تنوع زیستی این دریاچه است. به دلیل شور بودن زیاد، هیچ ماهی ای در این دریاچه زندگی نمی کند. اما این دریاچه محل زندگی سخت پوستی به نام آرتمیا است که منبع اصلی تغذیه فلامینگو ها می باشد. اما پس از خشکسالی های این دریاچه برخی معتقدند که این گونه، منقرض شده است.

این دریاچه توسط حدود 60 رودخانه که 21 از آن فصلی و 39 عدد آن دوره ای هستند، تعذیه می شود. رودهای آجی چایی، سیمینه رود و زرینه رود از رود های اصلی تغذیه کننده این دریاچه است. 

دریاچه ارومیه از حدود اواسط دهه 80 شروع به خشک شدن کرد. دلایل مختلفی برای این خشکسالی ذکر شده است. کاهش بارندگی، احداث بزرگراه ارتباط دهنده تبریز و ارومیه، خشکسالی، از جمله این دلایل است.

در صورت خشکسالی خطر طوفان های نمکی زندگی و محیط زیست منطقه را تهدید می کند. از آنجایی که ای دریاچه، دریاچه نمک است، در صورت خشک شدن، با وزیدن کوچکترین بادی طوفان نمکی بوجود خواهد آمد.

با روی کار آمدن دولت یازدهم، کارگروه کلی نجات دریاچه ارومیه تشکیل شد. مدیریت این کارگروه با معاون اول ریاست جمهوری است. اقدامات این کارگروه موجب کاهش نرخ تخریب بخشی از این دریاچه شده است. 

اخبار مربوط به محیط زیست و دریاچه ارومیه را در زیست آنلاین مطالعه کنید.

3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
17